back to weblogWup


Ik snap de wupjes niet zo goed.
Ik snapte ze zo een 25 jaar geleden al niet zo goed.

Toen vond ik ze gaaf, omdat dat hoorde, ik zat op de lagere school. Ik wilde erbij horen. Ik vond alles gaaf wat de stoerste, populairste meisjes uit de klas stoer vonden. Dat ze het stoerst waren ligt denk ik vooral aan de buurt in Zutphen waar mijn lagere school stond.

In de Beethovenstraat waren ze nu eenmaal een stuk stoerder dan aan de Martinetsingel, waar ik woonde.
En ik was niet zo stoer. Ik zat liever met de kat op schoot een boek te lezen (ach, zoveel verandert er niet in 25 jaar), dan dat ik ging zoenen met een jongen uit de flat.
Ik woonde niet eens in een flat. Ik woonde naast de stadspoort en ik plukte appels in de tuin van de buurvrouw. Ik klom in de treurwilg bij de vijver. Ik liep uren langs de IJssel.

De stoerste meisjes uit de klas niet. Ze waren elf, net als ik, of soms iets ouder wegens 'bakken', maar hadden vrienden met brommers. Ze wisten te vertellen dat als een jongen aan je borsten zat, dat wel lekker was, maar niet goed als je later je kinderen borstvoeding zou geven. Hij mocht er vooral niet met zijn mond aanzitten, want dan zou zijn speeksel in de borstvoeding gaan zitten. En dat blijft er voor altijd in.
En ik geloofde dat, want wat wist ik nou van het leven? Ik, meisje uit d' oude stad, wiens contact met jongens niet verder ging dan samen asielhonden uitlaten.

Ik zou nooit zo worden als de stoerste meisjes van de klas. Dat wist ik maar al te goed.
Ik wilde nog lang niet zoenen, in elk geval niet zo smerig met tong en al.
Maar ik wilde er wel bij horen.

Toen kwam er de Wuppie.
En de wuppie was gaaf of zelfs te gaaf.
Ik vond er niet veel aan, maar ach, het was beter dan een slijmerige tong in je mond.
Dus zaten er wuppies op mijn schouders.
Ze zaten op mijn spijkerjackie, tussen de buttons van Fame, 'Ban de Bom', DoeMaar en 'Ik lijd aan Hollanditis'.
Het was een bolletje met voelsprieten en een plakkertje.
Er was niks aan.
Maar hee, als ik mee kon doen met de stoerste meisjes van de klas, dan greep ik mijn kans!

Nu is het een kwart eeuw verder.
Ik heb nooit gehoord bij de stoerste meisjes van de klas.
Ik ben 35 en ik snap de wuppies nog steeds niet.

Ik had er twee. Zaterdag, gekregen bij die supermarkt.
Ik nam ze aan, want ik houd nu eenmaal van gratis!
Twee zevenjarige dames, die hier van het weekeinde waren, heb ik er blij mee kunnen maken.

Dat is legitiem, ze zijn zeven.
Toen ik zeven was vond ik Luv de beste band ooit.
Je hebt recht op het hebben van geen smaak als je zeven bent.

Maar al die volwassen mensen.
Ik snap het niet. De wup.
Ik snap er helegaar niks van....
Ik heb inmiddels toch liever een zoen met slijmerige tong en al, dan een wuppie op mijn schouder.

Of een jongen die aan je borsten zit…

Ik maak me een beetje zorgen om deze zin: “Ik heb nooit gehoord bij de stoerste meisjes van de klas”..... :-)

Ja, jij was wel het stoerste meisje uit de klas!

Ik zag vandaag een agent met een wuppie op zijn schouder, die neem je toch niet serieus dan?!


  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Om zeker te weten dat je een mens bent en geen spammende robot, vraag ik je de eerste drie letters van mijn voornaam (Barbara) in te tikken, gewoon in kleine letters.
 

  ( Register your username / Log in )

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

About

CultuurBarbara = Barbara. Utrecht. Katten. Cultuur. Docent nt2. Schrijft voor Cultuurpodiumonline. Kolonisten van Catan. Gerard Reve. Koffie verkeerd. Kaartspellen. Slauerhoff. Koken. Boeken. Winnie the Pooh. Vegetariër. Filmhuisfilms. Museum. Dimmen. Sproeten. Sociaal. Pippi. GroenLinks. Nick Cave. 1970. Theater. Schilderen. Borrel. Basilicum. Tante van twee neven. Orkater. Tom Waits. Bach. Mooie Woorden. Achterhoek. Pure Chocolade. Bos.

+ 38 - 28 | §



Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
Whatever I do, he wants to do,
"Where are you going today?'' says Pooh:
"Well, that's very odd 'cos I was too.
Let's go together,'' says Pooh, says he.
"Let's go together,'' says Pooh.

"What's twice eleven?'' I said to Pooh.
"Twice what?'' said Pooh to Me.
"I think it ought to be twenty-two.''
"Just what I think myself,'' said Pooh.
"It wasn't an easy sum to do,
"But that's what it is,'' said Pooh, said he.
"That's what it is,'' said Pooh.

"Let's look for dragons,'' I said to Pooh.
"Yes let's,'' said Pooh to Me.
We crossed the river and found a few-
"Yes, those are dragons all right,'' said Pooh.
"As soon as I saw their beaks I knew.
"That's what they are,'' said Pooh, said he.
"That's what they are,'' said Pooh.

"Let's frighten the dragons,'' I said to Pooh.
"that's right,'' said Pooh to Me.
"I'm not afraid,'' I said to Pooh.
And I held his paw and I shouted "Shoo!
Silly old dragons!'' -and off they flew.
"I wasn't afraid,'' said Pooh, said he.
"I'm never afraid with you.''

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
"What would I do?'' I said to Pooh.
"If it wasn't for you,'' and Pooh said: "True,
It isn't much fun for One, but Two
Can stick together,'' says Pooh, says he.
"That's how it is,'' says Pooh.