back to weblogVan de sleutels en de haast

Alleen mijn sleutels beletten mij op tijd te komen.
Maandagochtend.
Waar heb ik de sleutels voor het laatst gehad?
Ik had ze bij mij, gisteren. We zaten op een kleedje, met hapjes en rosé, in het Julianapark. We waren bij het Wereldfeest. Toen zaten de sleutels nog in mijn zak. Dacht ik.
Ze liggen in het gras, doemdenk ik. In het natte gras in het park. Die vind ik nooit meer terug.

Ik ren naar boven en weer naar beneden. Maandagochtend en mijn sleutels kwijt. Ik had al op mijn werk moeten zijn. Alles wat op de tafel ligt kan er af en er ook weer op. Geen sleutels. Ik til een krant op, een tas, een kussen, een kat. Geen sleutels.

Had ik ze bij mij, toen we gisteravond met de zaklantaarn en brokjes op zoek gingen naar Miepie? Ze zitten niet in mijn tas, niet in mijn jas. Het is al later dan normaal. Ik had nu al achter mijn bureau moeten zitten.

‘Help jij dan ook zoeken!’ Snauw ik met een maandagochtendhumeur naar de man in mijn bed. Hij rent mee. Van boven naar benee en tilt ook wat spullen op. Een krant, een jas, een kat.
En dan die theorie van scheepsrecht. De derde keer dat ik er kijk, zitten de sleutels wel in het vestje dat ik gisteren aanhad.

‘Nou ik ga!’ Roep ik.
Met een blik naar buiten verwissel ik nog snel mijn spijkerjack voor een meer regenbestandig jasje. Ik spring op mijn fiets en ben hooguit een half uur te laat. Twintig minuten wanneer je bedenkt dat ik meestal wel iets te laat ben.

Dan sta ik voor mijn kantoordeur. Die is op slot. En de sleutels zitten niet in mijn jas, niet in mijn tas. Die zitten in het spijkerjack dat ik op het laatste moment weer aan de kapstok hing.

Ik bel naar huis. Help en kom je mijn sleutels brengen? Ik kijk er heel erg lief bij. Mijn pruillip is zelfs door de telefoon wel te zien.
Ik drink een kop koffie bij de receptie. We praten over voetbal en andere dingen waar ik geen weet van heb.

Later dan verwacht stopt de auto voor de deur. Mijn reddende engel met mijn sleutels.
“Sorry dat het wat langer duurde” zegt hij. “Maar ik was hier al bijna, alleen was ik de sleutels vergeten.”

Het is vandaag wel heel erg maandagochtend.

Haha. Goed verhaal! Zie het helemaal voor me ook! Maandagochtenden zouden verboden moeten worden!

Suzy - 26 Juni '06 - 10:44

26 is dan ook nog twee keer dertien…

Petra (URL) - 26 Juni '06 - 21:11

Een sleutelkastje ophangen, naast de deur en dan standaard daar je sleutels indoen? Dat is het enige dat helpt bij mij.

Anne-Lise (URL) - 27 Juni '06 - 23:01

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:		/ Textile
Om zeker te weten dat je een mens bent en geen spammende robot, vraag ik je de eerste drie letters van mijn voornaam (Barbara) in te tikken, gewoon in kleine letters. schrijf hier 'bar'     ( Register your username / Log in )
Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.