back to weblogEen gezellig verhaaltje over bloed


Ze kwam de kamer uit en ging op de stoel naast mij zitten.
Wij zaten in een gang, een heuse wachtgang.
“Oooo, ik heb zo’n dun bloed” verzuchtte ze.
Ik wist niet precies wat ik met deze informatie moest. Maar het was duidelijk dat het nu mijn beurt was om iets te zeggen.

“Nouja, dan zal het wel lekker stromen,” gokte ik een zin. Het was denk ik de juiste zin. In elk geval aanleiding om mij te voorzien van meer bloederige informatie.
Dat ze even moest blijven zitten nu, want dan keek de zuster straks nog even. De vorige keer, kwam ze thuis, was haar hele mouw bebloed.
Toen ze in het ziekenhuis in Utrecht was, deden ze er een drukverband omheen. Waarom ze dat hier niet deden. Nouja, ze was er aan gewend hoor. Het gaat al jaren zo. Haar bloed stopt niet met stromen. Ze voelt zich ook een beetje slap. Wel fijn dat ze nog even mocht blijven zitten.

‘De volgende’ klinkt het.
Ik ren naar binnen. Hiep Hoi, bloedprikken!
“Niet zo bang kijken,” zegt de vriendelijke zuster.
“Och, ik hoorde net een verhaal…”

En ze tapt vijf buisjes bloed.
Ik deed net of mij dat niks deed.
Toch kreeg ik niet eens een lolly.
  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Om zeker te weten dat je een mens bent en geen spammende robot, vraag ik je de eerste drie letters van mijn voornaam (Barbara) in te tikken, gewoon in kleine letters.
 

  ( Register your username / Log in )

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

About

CultuurBarbara = Barbara. Utrecht. Katten. Cultuur. Docent nt2. Schrijft voor Cultuurpodiumonline. Kolonisten van Catan. Gerard Reve. Koffie verkeerd. Kaartspellen. Slauerhoff. Koken. Boeken. Winnie the Pooh. Vegetariër. Filmhuisfilms. Museum. Dimmen. Sproeten. Sociaal. Pippi. GroenLinks. Nick Cave. 1970. Theater. Schilderen. Borrel. Basilicum. Tante van twee neven. Orkater. Tom Waits. Bach. Mooie Woorden. Achterhoek. Pure Chocolade. Bos.

+ 38 - 29 | §



Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
Whatever I do, he wants to do,
"Where are you going today?'' says Pooh:
"Well, that's very odd 'cos I was too.
Let's go together,'' says Pooh, says he.
"Let's go together,'' says Pooh.

"What's twice eleven?'' I said to Pooh.
"Twice what?'' said Pooh to Me.
"I think it ought to be twenty-two.''
"Just what I think myself,'' said Pooh.
"It wasn't an easy sum to do,
"But that's what it is,'' said Pooh, said he.
"That's what it is,'' said Pooh.

"Let's look for dragons,'' I said to Pooh.
"Yes let's,'' said Pooh to Me.
We crossed the river and found a few-
"Yes, those are dragons all right,'' said Pooh.
"As soon as I saw their beaks I knew.
"That's what they are,'' said Pooh, said he.
"That's what they are,'' said Pooh.

"Let's frighten the dragons,'' I said to Pooh.
"that's right,'' said Pooh to Me.
"I'm not afraid,'' I said to Pooh.
And I held his paw and I shouted "Shoo!
Silly old dragons!'' -and off they flew.
"I wasn't afraid,'' said Pooh, said he.
"I'm never afraid with you.''

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
"What would I do?'' I said to Pooh.
"If it wasn't for you,'' and Pooh said: "True,
It isn't much fun for One, but Two
Can stick together,'' says Pooh, says he.
"That's how it is,'' says Pooh.