back to weblogverhalen verteld

Ik was op weg naar een voorstelling, op een plek waar je geen voorstelling verwacht.
Op straat raakte ik aan de praat met een man met een teckel die Binkie heet. Enthousiast en amicaal sprong hij tegen mij op.
De teckel, niet de man. Dat zou gek zijn.

Dat hij hier woonde, vertelde de man, daar in die straat. En over hoe dat nu moest, met Station Zuilen. Dat het zo lang duurt en zoveel troep is. Als het waait komt het zand in je ogen, maar dat fietspad is wel handig, voor de fietsers. Netjes gedaan ook. En hoe dat dan moet, met parkeren. Dan gaan ze hier allemaal staan, kunnen de bewoners hun auto niet meer kwijt. Het wordt vast betaald parkeren. Of dat je een vergunning moet.
Dat het ook wel handig is, als je in het weekeinde naar Amsterdam wilt. Hoewel hij ook niet goed wist wat je in Amsterdam moest doen. Maar als je ernaartoe zou willen, dan is het wel handig, dat je gewoon hier op kan stappen. Als je zou willen. En als het ooit klaar komt, want ze zijn al zo lang bezig. En ze schieten maar niet op.

Ik moest verder, de voorstelling zou zo beginnen. Terwijl je voor een goed verhaal eigenlijk niet eens echt naar het theater hoeft.
Ik groette de man en Teckel Binkie. In een werkplaats van Wijkwerkbedrijf zag ik een voorstelling uit het programma “Verhalen verteld”.
De mooiste verhalen vind je vaak op de vreemdste plekken.

Goed verhaal verteld! :-)

Suzy - 23 Mei '07 - 16:26

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:		/ Textile
Om zeker te weten dat je een mens bent en geen spammende robot, vraag ik je de eerste drie letters van mijn voornaam (Barbara) in te tikken, gewoon in kleine letters. schrijf hier 'bar'     ( Register your username / Log in )
Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.