back to weblogherfst in nieuwegein


Woensdagochtend. In de spiegel constateerde ik dat ik mij niet had opgemaakt.
Ik had geen zin weer naar boven te gaan en mascara op te doen, Ik had mijn jas al aan, tas al om. Ik moest opschieten, dat ook.

Ik fietste door het park en langs het water. Het was er mooi. Morgenzon en herfstkleuren. Spinvis zong in mijn oren. Ik fietste door IJsselstein, toen het lied klonk Herfst in Nieuwegein.
Twee meisjes kwamen van de andere kant. Kletsende meisjes. Ik zag ze wel, maar fietste door. Ik had haast, moest naar mijn werk. Bovendien was ik doorgaand verkeer op dezelfde weg. En kletsende meisjes kwamen niet van rechts.

Klap. Pats. Boem. Auw.

En toen lag ik daar. Op de harde keien van IJsselstein. Mijn eigen fiets op mij, de fiets van een meisje op mij. “Oooo, sorry!” riep het gevallen meisje uit. “Gaat het wel?” En ik knikte ja. Want het antwoord is altijd ja, wanneer iemand vraagt of het met mij gaat. Bovendien wist ik het nog niet zo goed. Niet wat er was gebeurd, tussen Herfst in Nieuwegein en die pijn.

Ergens tussen vrolijk fietsen en pijnlijk liggen was er wat gebeurd. Dat moest wel.
Ja hoor, het gaat wel!
Zei ik.
Ik krabbelde op en dat deed pijn.
Het gaat echt heel goed, loog ik mijzelf voor.

Mijn fiets stond rechtop en ik ook bijna. Ik liep een zijstraat in en barste in huilen uit.
De pijn, de schrik vooral. Veel meer dan schrammen en blauwe plekken zijn het niet.
Maar auw.

De tranen hielden zich niet tegen, logen niet dat het wel ging.
En ik zocht naar iets positiefs, en kwam erop, dat ik in elk geval geen mascara op had.

je hebt het gebeuren op een hele mooie manier verwoord. Dat is toch ook positief nieuws?

Kijk dat vind ik super, je dat op dat moment realiseren. Knappe actie.
Gek he dat je van de schrik zo over je toeren kan gaan. Van je fiets gereden worden is dan ook niet niets.

Daar kan je inderdaad erg van schrikken!
Sterkte dus maar!

Begin jij de verkeersregels te kennen, weet de rest van de wereld ze niet…

Tja, het ene moment luister je naar “Herfst in Nieuwegein”, het volgende moment heb je een “Bagagedrager” op je rug. (om maar even bij het Spinvis jargon te blijven ;-)


  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Om zeker te weten dat je een mens bent en geen spammende robot, vraag ik je de eerste drie letters van mijn voornaam (Barbara) in te tikken, gewoon in kleine letters.
 

  ( Register your username / Log in )

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

About

CultuurBarbara = Barbara. Utrecht. Katten. Cultuur. Docent nt2. Schrijft voor Cultuurpodiumonline. Kolonisten van Catan. Gerard Reve. Koffie verkeerd. Kaartspellen. Slauerhoff. Koken. Boeken. Winnie the Pooh. Vegetariër. Filmhuisfilms. Museum. Dimmen. Sproeten. Sociaal. Pippi. GroenLinks. Nick Cave. 1970. Theater. Schilderen. Borrel. Basilicum. Tante van twee neven. Orkater. Tom Waits. Bach. Mooie Woorden. Achterhoek. Pure Chocolade. Bos.

+ 38 - 29 | §



Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
Whatever I do, he wants to do,
"Where are you going today?'' says Pooh:
"Well, that's very odd 'cos I was too.
Let's go together,'' says Pooh, says he.
"Let's go together,'' says Pooh.

"What's twice eleven?'' I said to Pooh.
"Twice what?'' said Pooh to Me.
"I think it ought to be twenty-two.''
"Just what I think myself,'' said Pooh.
"It wasn't an easy sum to do,
"But that's what it is,'' said Pooh, said he.
"That's what it is,'' said Pooh.

"Let's look for dragons,'' I said to Pooh.
"Yes let's,'' said Pooh to Me.
We crossed the river and found a few-
"Yes, those are dragons all right,'' said Pooh.
"As soon as I saw their beaks I knew.
"That's what they are,'' said Pooh, said he.
"That's what they are,'' said Pooh.

"Let's frighten the dragons,'' I said to Pooh.
"that's right,'' said Pooh to Me.
"I'm not afraid,'' I said to Pooh.
And I held his paw and I shouted "Shoo!
Silly old dragons!'' -and off they flew.
"I wasn't afraid,'' said Pooh, said he.
"I'm never afraid with you.''

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
"What would I do?'' I said to Pooh.
"If it wasn't for you,'' and Pooh said: "True,
It isn't much fun for One, but Two
Can stick together,'' says Pooh, says he.
"That's how it is,'' says Pooh.