Najazeg

Da's toch ook toevallig..
Johan en Jan Stekelenburg zijn vandaag allebei jarig!

Hallo Ween!

Ik weet niet wie Ween is. Maar vandaag zeg ik hem gedag;
Hallo, Ween!

En speciaal ter ere van Ween, maak ik vanavond pompoensoep.

Recept:
Kleine pompoen (of stuk van grote) schillen en in bouillon koken, twee aardappelen schillen en kleinmaken en meekoken.
In een andere pan olie verhitten, knoflook en ui fruiten.

Ui/knoflook toevoegen aan pompoensoep.
Beetje laten indikken.
Pompoen en aardappel met stamper stampen.
Op smaak brengen met peper en zout.
Creme fraiche erdoorheen roeren.

Hallo! Ween!
Eet smakelijk.

Wintertijd

O! Het is helegaar nog geen negen uur!
We hebben zomaar gratis en voor niks een uur extra gekregen vandaag.
Ik ga mooi nog even terug in bed!

Over een spannend avontuur in een overvolle bus

"Mevrouw, wilt u zitten?" vroeg ik aan de mevrouw die net de bus in was gestapt. Zij liep op krukken. Bij gebrek aan zitplaats was zij tegen een bagagerek gaan staan.
"Mevrouw?" herhaalde ik een deel van mijn vraag. Zij leek mij niet te horen. Ik stond op. Ik liep naar voren en stootte de mevrouw zacht en beleefd aan.
"Wilt u zitten?" herhaalde ik mijzelf.

De vrouw schudde glimlachend haar hoofd. "Het gaat zo wel," zei ze. "Bovendien moet ik er de volgende halte alweer uit, als ik niet op krukken liep was ik niet eens met de bus gegaan, zo een kort stukje." En haar hand ging al richting het rode stopknopje.

Toen ik terugliep naar mijn plek, was deze inmiddels bezet.

Herfst en Nieuwegein

club van 100

Is u eigenlijk al lid van de club van 100?

Huiselijk tafereel

Kom ik thuis van mijn werk, zie ik dit op de bank!

Hiep Hiep Hoera! #9

J.H. Speenhoff is 109 jaar!

't Broekie van Jantje

Er was eens 'n haveloos ventje
Die vroeg aan z'n moeder 'n broek
Maar moeder verdiende geen centje
en vader was wekenlang zoek

Ach, moedertje, geef mij geen standje
er zit in mijn broekie 'n scheur!
en de jongens op school roepen : Jantje
Jouw billen die zien we d'r deur!

De moeder werd ziek van de zorgen
Lag stil en bedrukt in een hoek
Geen mens die haar centen wou borgen
En Jantje vroeg toch om z'n broek

Toen heeft zij haar rok uitgetrokken
de enigste die ze bezat
en ze maakte van stukken en brokken
een broek voor haar enigste schat

Nou konden ze Jantje niet plagen
Nou waren zijn billen niet bloot
Maar voor hij zijn broekie kon dragen
Ging moeder van narigheid dood

Ze stierf van 't sjouwen en slaven
Vervloekt en verwenst door haar man
Toen Jantje haar mee ging begraven
toen had hij zijn broekie pas an

Klik hier om te luisteren

Fan!!

Ben Fan!
Van alles, maar misschien vooral van de afterparty.

Het NRC

Het nadeel van het hebben van een middagkrant is, dat als je nou eens op zaterdag vroeg wakker bent, er nog steeds geen krant in de bus is gevallen.
In afwachting zet ik vast koffie en schuim het melk. Wilt u ook een kopje?

Zonde

Het is nu ruim tien jaar geleden. Ik liep stage bij een theater in het centrum van Amsterdam. De voorzitter van het bestuur was Karin Adelmund. We moesten onder een aantal stukken haar handtekeningen hebben. Ik fietste door de stad en zat even later bij haar aan de keukentafel. Het was zo een grote tafel, in zo een heerlijke woonkeuken, met kindertekeningen op de koelkast. Ik kreeg een kopje thee en zij signeerde de stukken.
Dat was het. Toen fietste ik weer terug naar het theater waar ik stage liep. Verder heb ik haar nooit ontmoet.

Ik schrik altijd van een plotselinge dood. Ik heb het vaker, ook veel te dichtbij meegemaakt, maar ik ben gelukkig nog niet gewend aan het onverwachtse van de dood. Te jong, zomaar. Zonder aankondiging.

Ik kreeg net de Volkrant Nieuwsbrief in mijn postvakje. Ik denk dat kan niet, zij is nog veel te jong. Als ik op de link klik, blijkt het toch waar te zijn. Veel te jong, maar wel dood. Ik vind het ontzettend zonde.

Hiep Hiep Hoera! #8

Belle van Zuylen is 265 jaar!

‘Men zegt dat ik elke alledaagse conversatie beneden mijn waardigheid acht en mijn geest boven alles verheven waan. Men vindt het eveneens verkeerd dat ik meer wil weten dan de meeste vrouwen, maar men weet niet dat ik gezond blijf, om niet te zeggen in leven blijf, door mijn geest onafgebroken bezig te houden.’

Mag ik ook es

Ja hallo?
Mag ik ook es een lui-log?
Bij deze.
Lees hier maar.
Kan ik ook weer rustig een dagje niks doen.
Hier dan.

De dino's

De Dino's zijn gestorven. Of. De wereldgeschiedenis in een notendop, genoteerd door Majlin, 8 jaar.
(Kinderpagina NRC Handelsblad van vandaag.) Lees verder!

Banktv

Vroeger als ik ziek was.
Mijn moeder bracht een fruithapje, ik lag onder een dekentje op de bank.
Een kat kroop liefdevol tegen mij aan.
Ik keek schooltv.
In tegenstelling tot de naam kon ik schooltv nooit zien als ik op school zat. Dat zag ik alleen als ik ziek was.
Ik leerde veel als ik ziek was.

Ik pers mijn eigen sinaasappelen, maar ik lig wel onder een dekentje op de bank.
Een kat kruipt liefdevol tegen mij aan.
Ik kijk de herhaling van Rondom Tien. Over de verandering van de Nederlandse taal.
Leuk onderwerp. Al kijkend kom ik onder mijn dekentje vandaan en kruip achter de pc.

Ik klik op dropjelyrics.
Ik leer een heleboel nieuwe woorden.

Ako-literatuurprijs

Vanavond is de uitreiking van de AKO-literatuurprijs. De shortlist is:

Arnon Grunberg - De joodse messias
Patricia de Martelaere - Het onverwachte antwoord
Wanda Reisel - Witte liefde
Jan Siebelink - Knielen op een bed violen
Frank Westerman - El Negro en ik
Tommy Wieringa - Joe Speedboot

Ik ben voor de laatste! Topboek!
Eerlijk gezegd ook het enige boek van deze zes dat ik gelezen heb, maar toch. Laat Tommy winnen!

(En stiekem ben ik ook een beetje voor Jan Siebelink, omdat zijn broer mijn favoriete docent was, vroeger, op de lagere school.
Maar da's natuurlijk nog een slechter argument dan 'het enige boek dat ik gelezen heb')

lettertype

Ik houd wel van spelen met letters en woordjes. Leuke site dus!
(via)

koetjes en kalfjes

"Bar, wat doe jij aan?" Ik heb M. aan de lijn. "Een rokje," zegt ik.
"Dus geen gala?"
Er staat Black tie op het kaartje. Ik heb niet eens een zwarte das.
Bovendien gaan we op de fiets.
Heeft u wel eens in een galajurk op de fiets gezeten? Nou dan!
Ik niet, want ik heb geen galajurk. Nooit gehad ook.

Ik ga zo wel nog even haarlak kopen, want dat heb ik niet.
Ik heb wel een krultang. En een rokje. En consumptiebonnen.

Dakconcert

Op het dak zitten deze twee heren een oorverdovend concert te geven.

Ik denk dat ze heel beroemd zijn.
Onze drie katten renden meteen de tuin in, om als volleerde groupies naar het dak/podium te kijken.

Het waterhoentje

“Hallo, met Barbara, ik loop hier nu in Nieuwegein en ik heb een gewonde waterhoen gevonden. Haar ene vleugel is helemaal stuk.”
“Wij halen alleen vogels op die in een doos of mand zitten.” Sprak de mevrouw van de dierenambulance aan de andere kant.
“O.”
Ik woon niet in Nieuwegein. Ik ken Niemand in Nieuwegein. Ik loop ergens op een bedrijventerrein. Ik heb hier geen mand, geen doos!
“Tja, dan kunnen we hem niet ophalen…”

Dus een paar minuten later liep ik een telecomnogwatbedrijf uit met een enorme doos onder mijn arm. Ik zou dat varkentje, eh, hoentje wel eens wassen. Het hoentje dacht daar heel anders over en fladderzwom verbazingwekkend snel weg. Potdikkeme.

Ik liet me niet voor een gat vangen. Ha! Ik belde de mevrouw weer, dat ik het hoentje niet kon vangen, maar inmiddels wel een doos had en dat ik naast die doos in het gras in het zonnetje zat te wachten op de dierenambulance. Want met zo een net op een stokje zou het zeker lukken!

Maar dat kon zij niet regelen. Ik moest een meneer bellen. Een Dierenambulancemeneer en die sputterde ook wat van niet gevangen altijd mis. Maar dat arme hoentje had een Heel Stuk vleugeltje. Dat kon ik niet zo laten gaan. Als het echt moet, kan ik lullen als Brugman. (niet die van de keukens, maar de Middeleeuwse Minderbroeder. Echt precies zo! Zelfde Middelnederlandse accent en al!)

Een half uur later kwam er een meneer in een heuse ambulance. De Dierenambulance! Hier! Hier! Stond ik zwaaiend op de weg. En de Dierenambulancemeneer had zo een netje aan een stokje, dat je dan vanaf een afstand dicht kon trekken. En hup. Daar werd het waterhoentje gevangen.

En Hiep Hoi! Ik mocht zelfs een stukje meerijden in de Dierenambulance! Niet helemaal tot Utrecht, maar wel bijna. Ha!

Zeg me dat het niet waar is...

Soms vergeet ik het.
Soms denk ik dat het gewoon is.

Barend en van Dorp komen terug na de reclame.
"Welkom op deze vrouwenavond!"

Ik ben in mijn nopjes!
Ik trek een fles rosé open.
Ik installeer mij op de bank.
Chocolade! Ik moet Chocolade!

Ik heb hen nooit horen zeggen: "Welkom op deze mannenavond!"
Dus het is Heel Bijzonder.
Wij gaan kijken naar Vrouwendingen.
Ik denk dat Johnny Depp in de studio is.
Of Waldemar op zijn minst!

"Kom op Meiden!" roep ik de katten op de bank.
De man des huizes is er niet. Wij meiden onderling.

Wij zitten er helemaal klaar voor.
Zucht.
Is het gewoon een aflevering van Barend en van Dorp.
Er zitten alleen toevallig wat vrouwen aan tafel.

Echt stom.

Premiere Johan

Met zijn Johan-shirt aan en een stift in zijn hand is de negenjarige Pim (in de film speelt hij de kleine Piet) op handtekeningenjacht. Hij heeft er al twee als hij de zaal verlaat, later op de avond heeft hij de handtekening van vrijwel iedereen die in de film speelt.

"Wat ik het leukste van de film vond?" Pim denkt er even over na, want het is een beetje lastig om zover terug te denken. "Dat er opeens van alle kanten politie kwam." Besluit hij.

En het leukste om zelf te spelen was dat ze met zijn allen voetbal keken. "Daar hebben we ook heel lang over gedaan."

"O ja en dat Johan voetbalschoenen kreeg, maar dat hij de mondharmonica leuker vond, dat was ook grappig." En dan verdwijnt Pim weer in de menigte, op naar nog meer handtekeningen van zijn co-acteurs.

En ik. Die politie die overal vandaan kwam, dat deed mij niet zo veel.
Maar ik vond Johan in zijn genre best een leuke film. Niet mijn genre, maar ik heb mij niet verveeld.
Van alle sterren die er op de premiere rondliepen, vond ik Pim veruit het leukst!
Tot nu toe gaf hij ook het leukste interview dat ik dit festival gehouden heb. Deze ster in Spe! Onthoudt zijn naam!

Goedemorgen, Cappuccino

Ik moet straks weer werken, maar toch.
Het is Zaterdag. Het is het Weekeinde.
Dus ik luister naar de radio, drink koffie en een vers geperst sapje.
Ik eet pide met een gebakken ei.
Ik lees de weekeindkranten. Of in elk geval een deel.
Het is per slot van rekening niet elke dag Zaterdag.