He, wat flauw nou!

Toen ik Buurvrouw uit het asiel haalde, dacht ik: 'Da's handig, een witte kat, als ik erop uitgekeken raak, kan ik haar altijd nog verven.'
Dus de verf staat al klaar. Ik heb oranje gekocht, maar twijfel nog of ik ga voor rood wit blauw.
Komen ze hiermee.
Stelletje spelbrekers!
Dan wordt het toch maar een truitje dit jaar...

tot de zon hem achterhaalt

Tarep zegt:
ik zie vanaf hier een pak met zelfrijzend bakmeel staan
Bar zegt:
En rijst hij al?
Tarep zegt:
nog niet
maar het zal wel een keer komen
denk ik
Bar zegt:
waar zou hij heen gaan?
Barcelona? New York? Madurodam?
Tarep zegt:
transsylvanie
Bar zegt:
Timboektoe
Bar zegt:
Of gewoon de ovenschaal, maar dat is minder spectaculair
Tarep zegt:
ik denk dat ik oplet wanneer het gaat rijzen en dat ik dan mee ga
Bar zegt:
Als je bij mij wegrijst, mag ik dan met je meeeheeee
---
Misschien is Thomas Acda eigenlijk ook wel een pak zelfrijzend bakmeel
Tarep zegt:
nou je het zegt
hij rijst tot de zon komt

Tarep zegt:
de cake rijst trouwens echt heel erg erg

Hiep Hiep Hoera! #31

Jan Hanlo is 94 jaar!

Zo meen ik dat ook jij bent

zoals de koelte 's nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent

als melk
als leem
en 't bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
en lang vergeten voor het oud is
zoals een waskaars en een koekoek
en een oud boek en een glimlach
en wat onverwacht en zacht is en het eerste
en wat schuchter en verlangend en vrijgevig
gaaf maar broos is
zo meen ik dat ook jij bent

Jan Hanlo (1912-1969)

geen kind in de cel

Teken!

Rood wijn blauw

Mooi zeg, die blauwe muur.
Ja en die is dan rood en die nu wit is, nouja… dat komt nog.

Wel erg rood-wit-blauw nu.
Ja.
Leuk voor het WK.
Ja, dus dat wit, dat gaan we ook maar snel verven.

Oja.
Jij nog een wijntje?
Ja!

En door de regen sluipt de lente

Ik breng F. naar de sneltram.
We rekenen uit hoe laat ze op Amstel zal zijn. Best snel eigenlijk.
Drie kwartier, vijftig minuten hooguit.
En dat dat allemaal best meevalt dus. Hoever weg, dat Nieuwegein van ons.

Binnen drie minuten ben ik thuis. Van de tramhalte, vlakbij.
Drie paar ogen kijken mij aan.
Met een enorme MAUW rent het eerste paar ogen naar de keuken.
Brokjes, Nu! Mauw!
Ik heb al zeker een half uur geen eten gehad!
Mauw!

Met een babypoezen mieuw geeft het tweede paar ogen een kopje.
Blij dat ik weer thuis ben, na zo een kwartier weg te zijn.
Ik heb je zo gemist! Waar was je nou?
Mieuw?

Het derde paar ogen blaast.
Niet tegen mij, maar tegen de bank.
BRSssst
Ik weet niet wat jij denkt, maar ik ben het er niet mee eens…
BRSssst… Shht!

Fijn, ik ben weer thuis.
De katten doen alledrie hun ding.

Het was een goede avond.
En dat ik F. veel te weinig zie.
Maar nu, meteen weer fijn.
En moeten we vaker doen en jammer dat ik niet meer in Amsterdam woon nee.
Ja. Nouja, Het gaat best snel zo toch, met de trein en de tram?

Nog een glaasje wijn en dan ga ik naar bed.
De katten doen hun ding en ik.
Ik ook.
Ik drink een glaasje en grijp naar de afstandsbediening.
Een glaasje en Mrauw.

Een vierde paar ogen zat onder de bank.
Mrauw.
Een paar ogen waar kat drie al naar blies.
Mrauw. BRSssst.

Ik zet de tuindeur open.
Het vierde paar ogen vertrekt.
Met in zijn kielzog kat drie.

Veertien lentes zo jong.
De oude snoepster.

In de tuin #3

Hiep Hiep Hoera! #30

Adriaan Roland Holst is 118 jaar!

Laatste ontmoeting

In natte wind brak de dag aan
toen hij haar tegenkwam.
Haast was hij voorbij gegaan,
maar toen hij haar waarnam
bleef hij verlamd staan -
zijn voorhoofd voelde klam.

Over haar hing nog het rag
van de nanacht, eenzaam -
Het was maar vaag dat hij haar zag
waar hij was blijven staan.

Haar naam, die naam van weleer,
riep hij in de natte wind -
en, vragend, nog een keer
met de naam van hun kind.

Zij liep door, maar keek hem aan -
Haat zint op wraak en pijn.
Wie kan het lot ontgaan?
Hij zag in haar ogen staan
dat hun zoon zijn dood zou zijn.

Angst weet geen waarheen -
In natte wind, nergens vandaan,
bleef hij alleen

Kleuter in stoere outfit

Op het Delftlandplein in Amsterdam-West loopt een stoere kleuter rond.
Zo stoer, dat er een foto van hem gemaakt werd en hij nu meedingt naar een plaats in de Hall of Fame.

Nu ken ik die kleuter.
Het is de zoon van vriendin E.

Dus heb ik een vraag aan u, lieve lezertjes...
Wilt u even HIER klikken en dan stemmen op Sam?
Want zeg nu eerlijk, hij is toch ook de stoerste?!

onhip

Ik weet het.
Ik hobbel achter het hipste aan, als het al mateloos onhip is.
Waarschijnlijk is hip niet eens meer een hip woord.
Ik ben niet cool.

Ik ben te oud om te weten wat er echt in is.
Ook te jong om me daar bij neer te leggen.
Dus ik hobbel maar wat, in de richting van semi-hip,
en zelfs dat stadium bereik ik niet of zelden.

Maar ik heb wel vrienden op Hyves.
Zeven, okee. Da's onhip weinig.
Maar toch.
Ik maak er gestaag meer vrienden.
Nieuwe vrienden.

Of eigenlijk juist niet.
Ik maak er oude vrienden!

Want dat is zo leuk aan Hyves.
Ik heb opeens weer contact met een collega van lang gelee.

En J. uit de brugklas staat er ook op.
"Stedelijk lyceum, Zutphen?"
Vroeg ik. En ik wacht nog vurig op het bevestigende antwoord.

Ik ben op Hyves.
Enorm!

lente #6

Moederdag

“Het is een beetje een pestcadeau” vertelde de pappa aan de Mevrouw van de Blokker.
“Want mama wil graag afvallen, maar mamma doet er niet zoveel aan.”

Het jongetje legde de stappenteller op de toonbank en telde zijn centjes.
Zoals alleen een kind zijn centjes kan tellen.
Volwassenen kijken hooguit hoeveel muntgeld zij nog hebben.

Ja, dan kan mama zien hoeveel calorieën zij gebruikt,
Vertelde de papa volledig overbodig.

Hij telde zijn centjes en gaf deze aan de Blokker mevrouw.
“Kijk, als ze het zelf betalen, dan mag alles” verklaarde Papa het pestcadeau verder.
En wij beaamden dat.

Wij, in de rij staan mensen van de Blokker.
Wij keken vol vertedering naar het centjesjongetje.
In de kielzog van zijn vader deed hij erg zijn best.
Hij was denk ik, een jaar of zes.

Het jongetje legde zijn getelde centjes op de toonbank.
“En papa heeft het bedacht!”
Riep hij vol trots.

Wij, in de rij staan mensen van de blokker, keken allemaal naar papa.

Ijs en ijskoud

Ach heden.
Het is weer begonnen.
Elk jaar is er een eerste keer vol ongeloof.
Dit jaar was die vandaag.

De zon schijnt en de ijscoboer rijdt langs kantoor. "Houdt hem tegen!" wordt er gegild naar de receptioniste, die een spurt trekt.
Meteen erna verschijnt er een mail in ieders box.
'Nu IJS bij de receptie!!!'

En alleen ik blijf achter mijn bureau zitten.
'Baaa-haar! IJs!!!' wordt er vrolijk door de telefoon gegild.

"Wat?"
Klinkt het vol ongeloof.
"Wat?"

Het is echt waar. Ik houd niet van ijs.
Sorry.

In de tuin #2

Bacchus, in de tuin.
10-05-2006 (vandaag dus!)

Literatuurprijs #2

Literatuurprijs

Ik heb eigenlijk maar anderhalf boek gelezen van de toplijst van de Libris-Literatuurprijs.
Een hele Speedboot en een halve viool.

Ik ben daarom voor Joe.
Want dat is een prachtboek.

Joe Speedboot
Tommy Wieringa

Maar mijn mening is dus maar op anderhalve lezing gebaseerd.
Dus hij slaat wel ergens op, maar niet op alles.

Hoeveel boeken heeft u eigenlijk gelezen?
(Niet in het algemeen, maar van de genomineerden.
Hoewel, in het algemeen is ook een leuke vraag, en dat u dat dan ook weet! Knap van u!)

In de tuin

"Het zijn zeker allemaal poezen?"
Vroeg de buurman, alias het baasje van Buurkat Dolf, die geen Dolf, maar Mickey blijkt te heten.
"Yep, het zijn alledrie meiden," beaamden wij de sekse van onze katten.

"Vandaar dat er nu drommen katers rondlopen," zei Buurman olijk lachend.
Wat waren wij naief, toen we dachten dat het hier zo een katrijke omgeving was.
Naief. Ja.
Ook heimelijk trots, nu.
Onze meiden zijn echt de meest sexy katten van de buurt!

Hiep Hiep Hoera! #29

Willem Kloos is 147 jaar!

Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En vóór den uchtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan.

Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heengegaan...
Ik heb het nauw gezien, geen woord gesproken:
Ik zat weer roerloos nà die korten waan
In de eeuwge schaduw van mijn smart gedoken:

Zo als een vogel in den stillen nacht
Op éés ontwaakt, omdat de hemel gloeit,
En denkt, 't is dag, en heft het kopje en fluit,

Maar eer 't zijn vaakrige oogjes gans ontsluit,
Is het weer donker, en slechts droevig vloeit
Door 't sluimerend geblaarte een zwakke klacht.

Uit:

Verzen
Willem Kloos

Vier vijf mei!

Kom, laten we de bevrijding vieren!!!
De zon schijnt, niets houdt ons tegen.
Nouja,
behalve dat ik werken moet.

Want vijf mei is maar eens in de vijf jaar een vrije dag.
Meestal als het op een zondag valt.

Maar de zon schijnt!
Op naar een bevrijdingsfestival!
Nouja, na mijn werk dan.
Zucht.

Lente #5

Daar is de zon!!!
Die mij komt verwarmen...
Of:

Waar is de zon die mij zal verwarmen
Waar zijn jouw armen en waar is de bron
Waar is het licht dat eindelijk zal schijnen
Dat de kou doet verdwijnen
Ik zoek jouw gezicht

De pijn is verdwenen maar de kilte die blijft
Ik wacht op dat ene dat de stilte verdrijft
Ik wacht op een teken, een stem of een woord
Die dit zal doorbreken als jij me maar hoort
Maar

En plotseling was jij daar, ik zag je weer gaan
Ik ging nog opzij maar jij bleef naast mij staan
Jij bleef naast mij lopen, je ging weer mee naar huis
Mijn hart ging weer open, ik voel mij weer thuis

Jij bent de zon die mij zal verwarmen
Jouw sterke armen die vormen mijn bron
Jij bent het licht dat nu weer zal schijnen
Dat de kou doet verdwijnen
Ik zie jouw gezicht

En dan maar 4 punten, van Oostenrijk. Ik snap dat niet.

Maar.
De zon!
De lente!
Hiep hoi!

lente #4

Brr.
Dat het koud is. Hier op kantoor en buiten.
Brrr.
En over regen. Weer en wind.
Dat het op koninginnedag altijd mooi weer is.
Zei collega I. Dat dat niet zo is, zei W.

Brrr.
Dat het nu koud is.
Besloten we. Tijdens de lunch, want waar moet je anders over praten?
Het weer. Het koude weer.

Maar. Dat het mooier wordt. Dat ze dat beloven. Ze, van het weer.
Maar ze beloven zo veel.

Vanaf woensdag. Echt.
Met zon en 25 klein nulletje C.

Ik geloof er niks van.
Want op woensdag ben ik vrij.
Dan regent het altijd.