uit het NRC.next van vanmorgen

Zomerreces

Wat vind u er nou eigenlijk van?
De kabinetscrisis?

Ik ben fan van Femke Halsema. U hebt haar toch wel gezien? In het debat, bij nova en het journaal?
Maar dat is eigenlijk niks nieuws.

Maar dan. Verrassing.
D’66 lijkt opeens een mening te hebben.

En wat zijn de gevolgen?
Verdonk weg, of het kabinet valt.
Een win-win situatie dus.

Behalve dan wanneer d’66 toch opeens weer wat anders vindt.
Want ze vinden vaak Heel Veel. Maar zelden voor Heel Lang.

Ach het is zomer!!
Iemand zin in een perenijsje?

na na na na... Ik wil alleen maar zwemmen!

Echt geen weer om te werken.
Het is weer voor fijne zomerliedjes en dan hardop zingend op de fiets.
Een zomerliedje zoals deze van Spinvis. Hee! Ik wil alleen maar zwemmen!

Hee, ik heb geen probleem
ik heb alles gefixt
ik wou nog iets zeggen maar ik weet niet meer
dan was het zeker niets
de dag is nog jong, ze trilt in de zon
ik tel de echo's in het trappenhuis
ik hoor iemand zingen

hee.. ik wil alleen maar zwemmen

hee (hee) de stad houdt zich dom
ze tikt als een bom, en als je omkijkt
zie je net nog iets wat niemand had gezien
de stad kleed zich uit
ze zuipt als een bruid
ik hoor haar zingen
hallelujah hallelujah zingt ze

hee.. ik wil niet horen wat de dokter dacht
of wat je doet als het zo door blijft gaan
ik wil niet weten wat dat geintje nou uiteindelijk nog heeft opgebracht..

ik wil alleen maar zwemmen
nananana..

hee (hee) ik heb geen probleem
en ik vind niemand raar
alleen maar zien hoe je de trap oploopt
ik zit simpel in elkaar
de man in de straat zegt
het is nooit te laat
ik ben nog geen soldaat maar ik weet hoe je de trekker overhaalt

Hee.. ik kan niet vechten en ik wil het niet
ik hoef niks te eten, ik heb geen antwoord klaar
Ik heb ook geen plannen verder
hee.. je mag mn auto lenen hou 'm maar

Hee.. ik weet niet wat ik in jou plaats zou doen
of wat je zegt als iemand weg wil gaan
ik heb geen mening over autocross hollywood poloshirts
of hoe de winkel loopt
ik zeg hee (hee) ik wil alleen maar zwemmen
hee.. (hee) ik wil alleen maar zwemmen
Jippiejajee

De stad staat in brand
en ik hoor het alarm
ik tel de echo's in het trappenhuis...

Luistertip

Ik heb hier op mijn werk de radio er al op afgestemd.
Nou houd ik sowieso van 747am. Ik luister daar vaak en graag naar.

Maar straks.
Straks gaat de radio heel hard aan. Want bij 747live komt zometeen Nynke Laverman. Zij zingt Friese Fado's en zo mooi. Zo Mooi. Ik krijg er altijd een beetje kippenvel van en ik denk altijd even aan Slauerhoff, aan de overs van de Taag.
Maar dan als meisje.
Zoiets.

O engeitado - Jan Jacob Slauerhoff

Ik voel mij van binnen bederven,
Nu weet ik waaraan ik zal sterven:
Aan de oevers van de Taag.
Aan de gele, afhellende oevers,
Er is niets schooners en droevers,
En ‘t bestaan verheven en traag.

Ik bewandel ‘s middags de prado’s
En ‘s avonds hoor ik de fado’s
Aanklagen tot diep in den nacht:
“A vida é immenso tristura” –
Ik voel mij al samensnoeren
Met de kwaal die zijn tijd afwacht.

De vrouwen die visch verkoopen
En de wezens die niets meer hopen
Dan een douro meer, voor een keer,
Zij zingen ze even verlaten,
Door de galmgaten der straten,
In een stilte zonder verweer.

Een van hen hoorde ik zingen
En mijn kilte tot droefenis dwingen:
“Ik heb niets tot troost dan mijn klacht.
Het leven kent geen genade,
Niets heb ik dan mijn fado
Om te vullen mijn leege nacht.”

Ik voel mij van binnen bederven,
Hier heeft het zin om te sterven,
Waar alles wulpsch zwelgt in smart:
Lisboa, eens stad der steden,
Die ‘t verleden voortsleept in ‘t heden,
En ruïnes met roem verwart.

Ik word door dien waan betooverd;
Ook ik heb ontdekt en veroverd,
Die later alles verloor,
Om hier aan den tragen stroom
Bij het graf van den grootsten droom
Te sterven: “tudo é dôr”

Van de sleutels en de haast

Alleen mijn sleutels beletten mij op tijd te komen.
Maandagochtend.
Waar heb ik de sleutels voor het laatst gehad?
Ik had ze bij mij, gisteren. We zaten op een kleedje, met hapjes en rosé, in het Julianapark. We waren bij het Wereldfeest. Toen zaten de sleutels nog in mijn zak. Dacht ik.
Ze liggen in het gras, doemdenk ik. In het natte gras in het park. Die vind ik nooit meer terug.

Ik ren naar boven en weer naar beneden. Maandagochtend en mijn sleutels kwijt. Ik had al op mijn werk moeten zijn. Alles wat op de tafel ligt kan er af en er ook weer op. Geen sleutels. Ik til een krant op, een tas, een kussen, een kat. Geen sleutels.

Had ik ze bij mij, toen we gisteravond met de zaklantaarn en brokjes op zoek gingen naar Miepie? Ze zitten niet in mijn tas, niet in mijn jas. Het is al later dan normaal. Ik had nu al achter mijn bureau moeten zitten.

‘Help jij dan ook zoeken!’ Snauw ik met een maandagochtendhumeur naar de man in mijn bed. Hij rent mee. Van boven naar benee en tilt ook wat spullen op. Een krant, een jas, een kat.
En dan die theorie van scheepsrecht. De derde keer dat ik er kijk, zitten de sleutels wel in het vestje dat ik gisteren aanhad.

‘Nou ik ga!’ Roep ik.
Met een blik naar buiten verwissel ik nog snel mijn spijkerjack voor een meer regenbestandig jasje. Ik spring op mijn fiets en ben hooguit een half uur te laat. Twintig minuten wanneer je bedenkt dat ik meestal wel iets te laat ben.

Dan sta ik voor mijn kantoordeur. Die is op slot. En de sleutels zitten niet in mijn jas, niet in mijn tas. Die zitten in het spijkerjack dat ik op het laatste moment weer aan de kapstok hing.

Ik bel naar huis. Help en kom je mijn sleutels brengen? Ik kijk er heel erg lief bij. Mijn pruillip is zelfs door de telefoon wel te zien.
Ik drink een kop koffie bij de receptie. We praten over voetbal en andere dingen waar ik geen weet van heb.

Later dan verwacht stopt de auto voor de deur. Mijn reddende engel met mijn sleutels.
“Sorry dat het wat langer duurde” zegt hij. “Maar ik was hier al bijna, alleen was ik de sleutels vergeten.”

Het is vandaag wel heel erg maandagochtend.

Miepje #4

We hebben alle katten al gevonden.
Navelstreng was al langer vermist. Gevonden. Door ons.
De aangereden kat bleek Janssen te heten, en is door zijn verdrietige eigenaar begraven.
Hij leek veel op Miepie inderdaad. Dat wel, de vergissing is logisch.

De dode kat op de weg was geen kat, maar een haas.
En hier om de hoek zitten wel dertig katten, die 's avonds allemaal mijn zaklantaarn inkijken,
die op het gerammel van brokjes afkomen.

Maar Miepie hebben we nog niet.

Als u even meezoekt, helpt, bidt, positieve energie laat vloeien. Jin in Jang verandert en de biostabiel omhangt.
Vraag het uw kat, de wolken, of de buurman.

Dan verspreiden wij meer flyers en posters en lopen nog wat verder.
Net zolang tot we haar gevonden hebben.

Hiep Hiep Hoera! #32

Nescio is 124 jaar!

Behalve den man die de Sarphatistraat de mooiste plek van Europa vond, heb ik nooit een wonderlijker kerel gekend dan den uitvreter.

Den uitvreter, dien je in je bed vond liggen met zijn vuile schoenen, als je 's avonds laat thuis kwam. Den uitvreter, die je sigaren oprookte, en van je tabak stopte en je steenkolen verstookte en je kasten nakeek en geld van je leende en je schoenen opdroeg en een jas van je aantrok als-i in den regen naar huis moest. Den uitvreter, die altijd wat liet halen op den naam van een ander; die als een vorst jenever zat te drinken op 't terras van 'Hollandais' voor de centen van de lui; die parapluies leende en nooit terugbracht; die een barst stookte in de tweedehandsch kachel van Bavink; die dubbele boorden droeg van zijn broer en de boeken uitleende van Appi, en buitenlandsche reizen maakte als-i z'n ouwe heer weer had afgezet, en pakken droeg, die hij nooit betaalde.

Z'n naam was Japi. Z'n achternaam heb ik nooit geweten. Bavink kwam met hem aanzetten toen-i uit Veere terugkwam.

Uit:

De uitvreter
Nescio

BarBarQue

Literaire WK-poule

Ik trap ook overal in.
Ik zie iets staan als Literaire Quiz. Dus ik denk ha! Mooi! Daar weet ik wel wat van. Want ik lees heus wel eens een boek.
Dus ik ga meedoen. Je kan er ook prijzen winnen. Boeken nog wel.

Ik houd van prijzen. Ik houd van winnen. Ik houd van boeken.

Gaan alle vragen gewoon over voetbal!
In een literaire quiz!
Het is eigenlijk ook helegaar geen literaire quiz.
Het is een WK-poule.
Ik had gewoon even niet goed opgelet.

Dus nu roep ik elke dag iets als JA!
Of Nee, tuurlijk niet!
Op vragen als gaat die en die winnen of denk je dat zus en zo in de 31e minuut gaat scoren?
En ik weet er niks van.
Ik zeg maar wat.

Maar dat mag, bij voetbal.
Voetbal en het weer, daar mag je zomaar wat over zeggen zonder dat je er iets van weet.
Dat hebben wij zo afgesproken.
Dus ik ga het natuurlijk evengoed winnen, die literaire WK Poule van Meneer Kluun.

Miepje #3

Een kat moet je zoeken als het rustig is op straat.
Dus rond zes uur vertrokken wij voorzien van brokjes en briefjes.
Tweede ronde briefjes en of de buren ook alsjeblieft in de schuur willen kijken, of op zolder.

We hoorden het juichen van de buurt.
Dat is een mooi geluid, als je alleen bent op straat.
Terwijl ik de briefje in de brievenbussen deed, viel het me op hoeveel touwtjes er uit brievenbussen hangen.
Ik vond dat een geruststellende gedachte.

Het zou nog geruststellender zijn, als Miepie zo door het raam weer naar binnen springt.

Miepje #2

Kijk, ze wordt wel wereldberoemd in Nieuwegein zo.
Klik
Maar liever heb ik Miepie gewoon weer thuis.

zakelijke mail

Soms vind ik mijn eigen zakelijke mailtjes verdomd geestig.
Vooral wanneer ze echt serieus bedoeld zijn.

Ha die Mannen!
Nog even een vraagje, hebben jullie toevallig ergens in jullie bestand een foto van een dakdekker met een appel?
Mag ook best een banaan zijn.

Wup

Ik snap de wupjes niet zo goed.
Ik snapte ze zo een 25 jaar geleden al niet zo goed.

Toen vond ik ze gaaf, omdat dat hoorde, ik zat op de lagere school. Ik wilde erbij horen. Ik vond alles gaaf wat de stoerste, populairste meisjes uit de klas stoer vonden. Dat ze het stoerst waren ligt denk ik vooral aan de buurt in Zutphen waar mijn lagere school stond.

In de Beethovenstraat waren ze nu eenmaal een stuk stoerder dan aan de Martinetsingel, waar ik woonde.
En ik was niet zo stoer. Ik zat liever met de kat op schoot een boek te lezen (ach, zoveel verandert er niet in 25 jaar), dan dat ik ging zoenen met een jongen uit de flat.
Ik woonde niet eens in een flat. Ik woonde naast de stadspoort en ik plukte appels in de tuin van de buurvrouw. Ik klom in de treurwilg bij de vijver. Ik liep uren langs de IJssel.

De stoerste meisjes uit de klas niet. Ze waren elf, net als ik, of soms iets ouder wegens 'bakken', maar hadden vrienden met brommers. Ze wisten te vertellen dat als een jongen aan je borsten zat, dat wel lekker was, maar niet goed als je later je kinderen borstvoeding zou geven. Hij mocht er vooral niet met zijn mond aanzitten, want dan zou zijn speeksel in de borstvoeding gaan zitten. En dat blijft er voor altijd in.
En ik geloofde dat, want wat wist ik nou van het leven? Ik, meisje uit d' oude stad, wiens contact met jongens niet verder ging dan samen asielhonden uitlaten.

Ik zou nooit zo worden als de stoerste meisjes van de klas. Dat wist ik maar al te goed.
Ik wilde nog lang niet zoenen, in elk geval niet zo smerig met tong en al.
Maar ik wilde er wel bij horen.

Toen kwam er de Wuppie.
En de wuppie was gaaf of zelfs te gaaf.
Ik vond er niet veel aan, maar ach, het was beter dan een slijmerige tong in je mond.
Dus zaten er wuppies op mijn schouders.
Ze zaten op mijn spijkerjackie, tussen de buttons van Fame, 'Ban de Bom', DoeMaar en 'Ik lijd aan Hollanditis'.
Het was een bolletje met voelsprieten en een plakkertje.
Er was niks aan.
Maar hee, als ik mee kon doen met de stoerste meisjes van de klas, dan greep ik mijn kans!

Nu is het een kwart eeuw verder.
Ik heb nooit gehoord bij de stoerste meisjes van de klas.
Ik ben 35 en ik snap de wuppies nog steeds niet.

Ik had er twee. Zaterdag, gekregen bij die supermarkt.
Ik nam ze aan, want ik houd nu eenmaal van gratis!
Twee zevenjarige dames, die hier van het weekeinde waren, heb ik er blij mee kunnen maken.

Dat is legitiem, ze zijn zeven.
Toen ik zeven was vond ik Luv de beste band ooit.
Je hebt recht op het hebben van geen smaak als je zeven bent.

Maar al die volwassen mensen.
Ik snap het niet. De wup.
Ik snap er helegaar niks van....
Ik heb inmiddels toch liever een zoen met slijmerige tong en al, dan een wuppie op mijn schouder.

Miepje

U woont vast niet bij mij om de hoek, maar toch.
Voor het geval dat...
Als u deze dame hebt gezien, wilt u mij dit laten weten?
Ze is al sinds zondagavond weg en we beginnen ons toch echt zorgen te maken!

Ze is cypers en houdt erg van kopjes geven!
Ze zegt geen miauw maar mèèèh!
En ze luistert, als ze zin heeft, naar de naam Miepie.

Helpt u zoeken?

Lunch

Kijk, dat is grappig.
Mijn boterhammetjes met kaas en brie, zijn in mijn tas vanzelf tosti's geworden.

Vroeg

Het is zaterdag.
Ik ben wakker voor er nog maar een krant in de bus gevallen is.

De katten mauwden om eten.
Ik moest naar de wc.
En opeens was ik klaarwakker.

Tien over zes in het weekeinde.
Het slaat werkelijk nergens op!

U ook een kopje koffie?

Moorkop

Ik heb al weken zin in een moorkop. Geen idee waarom.
Soms sterker dan een andere keer. Zo eens in de vier weken zelfs erg sterk.
Toch. De zin was niet zo sterk dat ik eraan toegaf.

Vandaag op mijn werk vierde iemand dat hij Opa geworden was.
Hij trakteerde op moorkoppen en sauzijsenbroodjes, dus ik moest wel.
Als vegetariër zijnde.
Ik had geen keuze.

Slagroom en chocolade!
Eindelijk, een moorkop!

Eigenlijk viel het een beetje tegen.
Vette slagroom met nepchocolade.
Stom.

Maar wel die vraag:
Waarom mag de negerzoen niet meer en de Moorkop nog wel?

Mexico

Voetbal is net als een soapserie.
Maar dan zonder Mike Kasnoff.

Als je het niet volgt, mis je er niet veel aan.
Als je het begint te volgen, kan je daar niet meer mee stoppen.

Nu heb ik een vriendje dat niks met voetbal heeft.
Hij steekt mij dus niet aan met het virus.
Voor voetbaladviezen heb ik dus niks aan hem.

Hij weet wel dat Jack getrouwd is met Julia, terwijl hij eigenlijk nog getrouwd was met Carly.
En dat Alisson en Aaron vast wel bij elkaar komen, op den duur.
Want hij volgt mij dagelijks naar Oakdale.

Daar heb ik echter niks aan, als ik een WK-poule aan het invullen ben.
Met behulp van een vriendin en veel gok- en grapwerk heb ik vandaag ‘mijn poule’ maar ingeleverd. Zo op de laatst mogelijke dag.
Want ik houd wel van gokken.

Ik vind het best verrassend dat Saudi-Arabië uiteindelijk toch nog zo ver komt.
En dat Mexico in de finale toch nog favoriet Brazilië uitschakelt.
Wie weet ga ik het ook nog volgen, nu ik er een beetje in zit.
Want zo gaat dat met soaps.
Ook zonder Mike Kasnoff.

Zomerzon

Zomerzon is een mooi woord.
Zwoele Zomerzon is nog mooier.
Zinderende Zwoele Zomerzon.

Vanmorgen fietste ik naar mijn werk.
Het gras was gemaaid en het rook lekker.
Ik fietste langs het water, langs het gras.
Ik fietste een ontzettend lelijk bedrijventerein op.
Daar werk ik.

Het was de geur van pas gemaaid gras.
Het was de zomerzon.
Het leek er zowaar even mooi.
Een mooi zonnig bedrijventerrein.

Wat de zomerzon al niet kan doen.

Op een mooie pinksterdag #3

“Na dit pad op de t-splitsing, doorsteken naar het kleine paadje"
Het was bijna een echte speurtocht, die wandeltocht van ons.
“U bevindt zich nu in een stukje ongerepte natuur."

Naast het pad lag een wikkel van een marsreep overduidelijk de natuur te reppen.
Ik raapte hem op en stopte hem in mijn zak, verwachtend dat er ergens in de natuur ook nog wel een prullenbak zou staan.
Ik droeg mijn steentje bij aan het onreppen van de natuur.

Wij repten de natuur langs grafheuvel en uitzichtpost. Het was er heel erg mooi.
Het was de Utrechtse Heuvelrug.
De paden glooiden, de watertjes meanderden.
Het was er zo goed als buitenland.

Op de terugweg in de auto repten wij nog her en der een stukje natuur en lunchten we in de Blauwe Kamer.
Door drassige paden kwamen we bij de vogelaaruitkijkpost.
Hebben we net een verrekijker, hebben we die niet bij ons.

We moeten hem gewoon altijd meenemen. Besloten wij.
Net als de picknickmand en het nieuwe uitverkoopverworven picknickkleed.
Altijd.
Want je weet maar nooit waar je belandt.

Toen we thuiskwamen mauwden onze ongerepte natuur om brokjes.
De zon scheen.
We zetten de tuindeur open. Nog een glaasje witbier in de zon.
Het was zomaar een dag vakantie.

Op een mooie pinksterdag #2

Lalalala... Kan ook de behanger zijn of van een leuke zanger zijn of iemand uit praag...
Lalalalala...
Of.

Nee, de behanger. Of een mooie zanger, of iemand uit Berlijn...
Berlijn? Den Haag!
Het zijn de sociale klassen van toen.
Huh?
De arbeider (behanger), de kunstenaar (de franse zanger), of de politicus (iemand uit den haag).
Jee. Heb ik nooit geweten!
Nee, ik besef me dat ook nu pas!
Knap zeg, dat je dat ziet!
Echt wel!
En dat op een mooie pinksterdag!

Dus.
Voor een ieder die het net als ik heel fout zingt,
De tekst:

Op een mooie Pinksterdag
André van den Heuvel en Leen Jongewaard

Tekst: Annie M.G. Schmidt Muziek: Harry Bannink

Op een mooie Pinksterdag
Als het even kon
Liep ik met mijn dochter aan het handje in het parrekie te kuieren in de zon
Gingen madeliefjes plukken
Eendjes voeren
Eindeloos
Kijk nou toch, je jurk wordt nat
Je handjes vuil
En papa boos

Vader was een mooie held
Vader was de baas
Vader was een duidelijke mengeling van Onze Lieve Heer en Sinterklaas
Ben je bang voor 't hondje
Hondje bijt niet
Papa zegt dat ie niet bijt
Op een mooie Pinksterdag
Met de kleine meid

Als het kindje groter wordt
Roossie in de knop
Zou je tegen alle jongens willen zeggen: handen thuis en lazer op
Hebbu dat nou ook meneer?
Jawel, meneer
Precies als iedereen
Op een mooie Pinksterdag
Laat ze je alleen

Morgen kan ze zwanger zijn
't Kan ook nog vandaag
't Kan van de behanger zijn of van een Franse zanger zijn
of iemand uit Den Haag
Vader kan gaan smeken
En gaan preken
Tot hij purper ziet
Vader zegt: pas op, m'n kind
Dat hondje bijt
Ze luistert niet

Vader is een hypocriet
Vader is een nul
Vader is er enkel en alleen maar voor de centen en de rest is flauwekul
Ik wou dat ik nog één keer
Met mijn dochter
Aan het handje lopen kon
Op een mooie Pinksterdag
Samen in de zon

Op een mooie pinksterdag

Het was een mooie pinksterdag...

De moestuin is omgespit.
De courgettes staan erin, de aardbeien beleven hun eerste dag in de buitenlucht.
De tomaten laten hun wortels los in de nieuwe grond.

De komkommers gaan morgen.
De zonnebloemen ook.
De pompoenen wachten op hun kaskweek.

Als ik later groot ben, word ik denk ik maar boerin.

when you're having fun

Jeeminee!
Kijk je even de andere kant op.
Is het opeens juni!