de dagen tellen

Wist u dat ik vandaag precies 13000 dagen oud ben???
Ja, reken dat maar eens uit!

Met veren in je reet kan je niet poepen

Op de Parade kan je veren uitdelen. Nu kon je vorig jaar de veren nog letterlijk in een reet stoppen, dit jaar is de ‘verzameldoos’ helaas iets minder plastisch. Toch, je kan veren steken!
Nu weet ik ook wel dat het met veren in je reet lastig poepen is, en het dus heus helegaar niet altijd handig is, zo een veer. Maar ik denk wel dat elk Paradepaardje (och voelt u ookal de woordgrappen vallen waar u bij lacht?) graag zo een veer krijgt.

De veren geef je door op je kaartje in te scheuren wat je ervan vond. 1 is niks, zeg maar een 1 op het rapport, oftewel een kolibriveertje en 5 is fantastisch, een tien zogezegd. Een pauwenveer in vol ornaat.

Ik besloot voorstelling één geen veer te geven.
Want soms kan je beter iets niet beoordelen. Het waren hele leuke en sympathieke jongens, dat wel.

Of nouja, misschien lag het aan mij. Kan ook.
Ik had minstens drie kannen sangria tot mij moeten nemen eer ik dit lollig kon vinden. Dus ja.
Een slechte voorbereiding mijnerzijds. Ik had teveel gegeten en te weinig gedronken, dat hoort andersom op de Parade.
Dus geen veer voor de leuke en vriendelijke jongens. Zelfs geen kolibridonsje.

Maar goed.
Ik houd wel van Grote Veren uitdelen. Dus in de reten van Sanne Vogel (kom op, een veer in de reet van een vogel, welk een woordspeling zal ik hier eens op bedenken???) en Wouter Zweers. Echt. Struisvogelveren, pauwenveren, Grote vogelbekdierveren. De allergrootste veer. De Vijf in Paradetermen.

Hun voorstelling is heel erg lief en klein. Herkenbaar en pijnlijk. Rauw en ontzettend geestig. Ze hebben ook erg goed naar Theo&Thea gekeken, dat is mooi. Misschien maakt het gebruik van de tanden het bijna plagiaat.
Maar dat kunnen ze niet echt goed, plagiaat. Want zelfs in hun imitaties zijn ze ontzettend authentiek. Ze zijn wat ze laten zien.
Klein, lief. Gemeen. Vertederend, Schrijnend, krengen en ook stoer. Soms.

Ze spelen wat ze ooit waren. Wat we allemaal ooit waren. Het dikke meisje in haar badpak, steeds even het badpak goed doen. De gemene jongen, van de hoge. Het gemene meisje, want allang teveel gepest. De charmeur en hé… je kan ook de zwembroek van een jongen omlaag trekken. Echt wel grappig.
Maar wie pestte nou wie ook weer?

Groot Hertog Bofferding von Echternach

Wij waren even weg. Niet heel ver, maar wel heel erg weg.
We zaten in een tentje, bij een boer.
Een Biologische Geitenboer wel te verstaan.
Toffe plek.

Het enige nadeel was dat de bok graag vlakbij onze tent sliep.
Best leuk an sich.
Ware het niet dat Meneer de Bok nogal ehm. .. ruikt.

We waren ook bij Heel Veel Oude dingen.
Veel kloosters, abdijen, kerken en kapelletjes.
De Abdij van Orval, bijvoorbeeld.
Waar je niet eens de brouwerij kon bezoeken. Dat was stom.
Verder niet.
Verder was het er vooral prachtig.

We liepen ook veel. Bijna de vierdaagse,
maar dan wel met water en hogere bergen, diepere dalen.
Wel net zo warm. Puf.
We kwamen ook veel kerkjes tegen en kerkhoven.
Zomaar ergens, kruizen en andere mooie katholieke parafernalia.

Een Mariaverschijning, zomaar ergens onderweg.
(Ik heb ook nog een ridderverschijning gehad! Een heuse echte!)

Op de laatste dag van de vakantie verloor ik mijn hart.
Vanmorgen nog, op de camping, na het douchen.
Een klein hongerig manneke, uitgedroogd, zonder moeder, zonder plek, zonder gezin.
Hongerig, dorstig, mager.

Deze vakantieliefde woont nu bij ons.
De andere Dames Poezerds bekijken het vooralsnog op afstand.
Ik heb nog nooit zo een mooi souvenier gehad.

Groot Hertog Bofferding von Echternach,
kortweg; Bofferd.

Uit de mailbox: Sponsoring in China

Mijn stoere vriendin R. mailt:

Het is in een drukke, luxe winkelstraat en de politieman in kwestie kijkt naar mij.
Ik leid hem af, en G. knipt een plaatje!

We waren er niet zo zeker van of je in dit land de politie wel op de foto mag zetten, maar...
met zo'n logo op je politie-golfkarretje vraag je er gewoon om!!

(Nu is R. nogal knap en blond, ik vermoed dat de Chinese Oom Agent zich makkelijk liet afleiden...)
Zo. En nu moet ik Hup naar de Amsterdam Arena! Of om en nabij.
Ook een wereldreis an sich. op naar het circus van de zon!

Doorvertellen

Uit mijn postvakje:

Victoria amazonica bloeit naar verwachting vanavond

Voor het eerst in zo’n vijftig jaar is de koningin onder de waterlelies weer terug in de kassen van de Oude Hortus in Utrecht. De nachtbloeier opent zijn bloem slechts een enkele keer ‘s avonds laat in de zomermaanden. Speciaal voor dat fenomeen is het Universiteitsmuseum vanavond toegankelijk voor publiek.

Universiteitsmuseum vanavond geopend van 21.00 – 23.30, Lange Nieuwstraat 106, Utrecht, entreeprijs volwassenen 5 euro, tot 18 jaar 2 euro.

Alleen vanavond, dus vertel het door

Het Olijke Odinpakket

"Hallo!" roep ik waarschijnlijk iets te vrolijk tegen het meisje achter de toonbank.
"Ik ben mijn bonnetje vergeten, maar ik kom mijn Odinpakket halen."
Ik lach er zo overdreven vrolijk bij, dat niemand mijn lach kan weerstaan.
Dat moet wel.

Want ook zonder bonnetje kreeg ik mijn Odinpakket mee.
Vandaag klopt namelijk alles.
De afgelopen tijd was ik een beetje druk.
Op mijn werk. Leuk druk, maar wel druk. Dan ga je twijfelen of het wel goed gaat.
Dan verplaatsen deadlines opeens naar her en der.

En nu rolt alles opeens zoals het rollen moet. Van de van de pers, alles.
Precies zoals gepland, maar je weet maar nooit.
Dus ben ik vrolijk.
Fluitend fiets ik naar huis.

Nog even het Odinpakket ophalen, ookal hangt het bonnetje thuis op de koelkast.

"Volgende week weer?"
vraagt het helegaar niet zo vrolijke meisje achter de toonbank.
"Nee!" roep ik uit.
Vrolijker dan Vrolijk!
"Nee, volgende week zit ik in een tent! Op vakantie!"

Zuchtend streept het meisje achter mijn naam 'week 29' door.
"Dan die week maar weer?" vraagt ze.
"Ja, laten we dat dan maar doen."

Vrolijk wappert de odintas aan het stuur van mijn fiets.

Emo's zijn meer dan dat!

"Emo's zijn meer dan dat!" stond er in verontwaardigde puberletters te lezen.
Het gastenboek van de tentoonstelling De God van Nederland lag bij de uitgang, of ingang. Bij de plek waar de video liet zien hoe de tentoonstelling is opgebouwd.
"Emo's zijn meer dan dat". Wij wisten niet eens wat emo's zijn.
Wij zijn daar te oud voor denk ik. Nu zaten er ook wel jongere mensen in ons gezelschap, maar die waren weer te jong. Zij hielden zich bezig met welk communiejurkje het mooiste was (die met de roze bloemen erop), of hingen maar wat rond in hun babybjorn.

Wij dertigers, veertigers waren zo onhip, dat we niet wisten wat emo's waren. Relirockers, ja dat konden we wel plaatsen, de juffers, de vrijwilligsters, het sprak voor zich. Behalve de emo's.
Maar God gaf ons Google.

De emo-groep is vergelijkbaar met de ‘Cure-scene’ (new-waveband) uit de jaren tachtig. Emo’s hebben heel duidelijke uiterlijke kenmerken: zwart geverfd haar, een grote lok voor één oog, strakke broeken en grote, niet-modieuze T-shirts. Deze vooral in zichzelf gekeerde jongeren worden ook wel ‘depri’s’ genoemd en zijn veel bezig met emotionele groei. Ze luisteren naar passende ‘emo’ muziek.

(Aldus Young Works Bulletin)

Waarom het dan allemaal meisjes zijn, en wat zij te doen hadden met de god van nederland, weet ik niet.
Maar het zijn mooie foto's, daar in het Catharijneconvent. Hele mooie foto's, vooral de exactitudes van Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek.
En ze zijn nog tot 1 oktober te zien, dus wat let u?

Rouvoet in de Vrij Nederland

Nu heb ik niet echt iets met de ChristenUnie, maar André Rouvoet zegt rake dingen.
Lees maar in het artikel dat in de Vrij Nederland stond van deze week: Lees verder!

Googlen met boeken

Goed, er staat wel duidelijk bij: 'NB: Dit is een eerste versie met beperkte inhoud.'
En dat nemen we dan maar aan.

Maar toch.
Het is een begin.
BoekenGoogle.

Poezen Bigbrother

Ik heb een nieuwe verslaving!

Poezen Bigbrother!

De poezerds komen uit een asiel en als ze weggestemd worden, worden ze bij in een liefdevol gezin opgenomen!
Het schijnt op Animal Planet te zijn, maar daar heb ik het nog nooit gezien.

Alle afleveringen zijn online te bekijken, dus dat heb ik dan ook gedaan!
Voorlopig stem ik op Zen, misschien omdat ze het meest op onze Dove WItte lijkt.
Maar ik val ook erg voor haar hippie charmes... Zzzzzzzzzeeeeeen!

Miepje #5

De mevrouw hield vol.
"Kijk het is haar echt."

Ik hoorde toen ik aankwam fietsen al gemauw.
Mauw.
Of Miauw.
Miep zegt meeh.
Dus eigenlijk wist ik het al.

“Kijk nou naar de tekening” zei ze. “Die is toch precies hetzelfde?”
Ik herken Miep uit duizend cyperse katten.
“Kijk nou eens goed," houdt de mevrouw vol.
“kijk echt goed, ze is wat magerder misschien dan toen u haar voor het laats zag.”

Het is een verdomd leuke kat.
Zou hem zo mee kunnen nemen.
Volgens mij is het een ‘hem’ brede kop, leeuwenkop. Mooi.

“Het is niet Miepie,” vertel ik de vrouw. “Echt niet”
“Kijk nog eens goed!” Riep ze bijna uit.

Ik kijk heel goed. Uit beleefdheid voor de mevrouw.
“Na drie weken kan ze er erg anders uitzien” zegt de mevrouw.
Ik val erg voor deze mevrouw, ze doet erg haar best en hoopt ook zo op het goed.

Maar het is niet wat zij wil.
Het is niet wat ik wil.
Het is een verdomd leuke lieve kat, maar het is Miep niet.

En ik wil Miep.
Morgen denk ik.

Morgen komt ze vast wel terug.

Tour de la Gillette

Het is te warm buiten.
Binnen hebben we ijswater met citroen en munt.

Mijn vriend zit op de bank en kijkt naar de tour.
Ik zie het niet, maar hoor het, ergens achter mij.
Ik vind Hinkepiemel een heel grappige naam!

Pfff

Kan iemand niet even een regendansje doen?

Zomer in Nieuwegein

En we zagen ook nog Stevie Ann. En a balladeer, van dat fijne nummer Swim with Sam.
Meer muziek.
We zaten op een kleedje.
We hadden een goed gevulde picknickmand bij ons. Water en rose. Tomaat, mozarella en bascilicum. Brood met artisjokkenmoes. Aardappelsalade.
Een perenijsje!
Kranten en tijdschriften en de puzzel uit het VN is al bijna opgelost.

Het is heus niet altijd Herfst in Nieuwegein.