Ik ging op reis en ik nam mee...

Waterfiets

De sloot achter ons huis, lijkt sinds kort voor wegverkeer.

Dat meerkoetje en die eend, weten ogenschijnlijk nog van niets.
Of.
Zouden ze soms onder water een heuse brommer hebben?
Of op zijn minst een waterfiets?

Miepje #8

"Ja, die mevrouw staat hier nu."
"Die mevrouw die dat lieve kleine poesje van de thorax komt halen..."

Dat was ik. Die mevrouw dan.
Die thorax, daar hebben ze vocht afgenomen.
En dat lieve kleine poesje, dat is Miepie.
Niks lief klein poesje, Oud Chagrijnig Kreng, waar we zo zielsveel van houden...

En na een nachtje overnachten in het PoezenMedischCentrum, kreeg ik haar mee.
Met niet echt iets weten. Behalve dat het er niet goed uitziet.
Uitzaaiingen overal waarschijnlijk.
En daar helpt opereren niet meer tegen.

Maar misschien ook niet.
Zeker nare dingen, als vocht achter longen.

Maar misschien he, misschien. Is het een longontsteking.
Of iets anders van dien aard.
Iets dat het nog waard is om voor te vechten.
Net als Miep.

Want Miep is het allemaal Heel Erg Waard!
"Ze mag alles eten hoor" zei het meisje van het PoezenMedischCentrum.
En dat doet ze.
Alles.

En ik duim en ik bid en ik hoop.
En ik vertrouw op alles waar ik geen geloof in heb.

Maar Miepie is wel oud.
En Miepie is wel ziek.

een praatje over het weer

Ik heb net, serieus, een paraplu gepakt om even de tuindeur dicht te doen.
Ja, wat een watje, ik!

En nu, een kop koffie en een chocoladebroodje later,
begint de zon alweer te stralen.

Vakantie

Heb ik vakantie en het onweert.
Het dondert, regent, flitst en waait.
En ik ben belachelijk vroeg wakker, voor een vakantiedag.

De krant valt net in de bus.
Ik schuim melk en maak een grote kop cappuccino.

ik twijfel.
Zal ik Nuttige Dingen gaan doen.
Of lonkt toch de luie ochtend in bed?

Claudia...

“Kijk allemaal maar onder jullie stoelen!“ zei ze. Dus ik dacht dat ze Oprah Winfrey was, en wij een Ferrari kregen, of een nieuwe dvd-recorder, op zijn minst.
Maar het was enkel een vlaggetje. En daarmee wapperden we naar Erica Terpstra. Wat ik best wilde doen, want Erica is tof.

We zaten op een boot. Op Claudia's Showboot. Ik was er met haar en haar en hem. Heleen van Rooijen en Mat Herben waren er ook. Maar zij kwamen gelukkig niet veel verder dan de bar. En Matthijs –zucht- van Nieuwkerk was er, en dat maakt Heel Veel goed! En mooie jongetjes, die dansjes deden. En Guus Meeuwis in een glitterpak.

En er was Claudia. Natuurlijk.

Het hele programma komt niet echt van de grond. Er is te veel van te weinig en ze moeten er nog in groeien. Maar het is maar vier afleveringen, dus dat groeien zit er niet echt in. En dat is jammer, want het zou best leuk kunnen worden. Want Claudia.

Claudia is leuk. Heel leuk.
Ik denk dat ik stiekem een beetje op haar ben.

Tzum

"De knalpijpen glansden als bazuinen, de wereld leek te verschroeien in allesverzengend lawaai wanneer de jongens het gaspedaal intrapten met de koppeling in, alleen om te laten weten dat ze bestonden, zodat níemand daaraan zou twijfelen, want wat niet weerkaatst, bestaat niet."

Met deze prachtzin uit het prachtboek Joe Speedboot heeft Tommy Wieringa de Belangwekkende Tzumprijs gewonnen.
De Tzumprijs is de prijs voor de mooiste zin in het Nederlandse proza.
Het aantal woorden wordt in euro's uitgekeerd en dus won meneer Wieringa maar liefst 42 euro!

Ik vind het een topprijs!!!
En een topboek, maar dat was al bekend...

Joe Speedboot
Tommy Wieringa

bron: letteren.net

Tuindag

Terwijl ik de pompoenen en broccoli in de grond zet, een lelijke hosta uitgraaf en nog meer aan het Tuinieren ben, is Bofferding voor het eerst in de tuin.
Vooral het gras dient aangevallen te worden.

Ook Juffrouw Miepie is voor het eerst in de tuin. Nouja, voor het eerst sinds ze weer thuis is.
Zij valt iets minder grassprieten aan, zoekt haar toevlucht onder een tuinbankje.

De Dames Bacchus en Buurvrouw doen of er niks aan de hand is.
En eigenlijk is dat ook zo.
Maar toch.
Alle vier de dames thuis. En in de tuin.

Als je goed kijkt, zie je dat Miepies buikje is kaalgeschoren.
Ze heeft weer tumoren.
Ben je net thuis, moet je meteen naar de dierenarts.

Ik oogst een komkommer en bedenk waar de paprika moet komen te staan.
Vanaf het water snateren de eenden om aandacht, of brood.
Bacchus geeft mijn benen kopjes.

BB vs ZG

Tarep zegt:
dus mag ik straks de kick off van BB kijken
Bar zegt:
Tja... Oja, dat is straks?
Tarep zegt:
om half negen
Bar zegt:
Ojeeeeeeee.....
Ik wil ook zomergasten kijken, maarja BigBrother is ook mega belangrijk natuurlijk
Tarep zegt:
is een beetje behelpen idd
maar bb heeft heel veel reclame
Bar zegt:
Nouja, ik ga er maar vanuit dat Halina Reijn het gaat hebben over haar hippie jeugd en dat ze nu veel dure kleren koopt, maar geen onderbroeken kan betalen. Dat duurt vast zo een uur, dat en daarna kan ze laten zien dat ze wel echt slim is (want dat is ze denk ik echt) maar dan is BB alweer afgelopen, dus kan ik gewoon zomergasten kijken
goede tiiming zogezegd
...
Bar zegt:
En omdat W. en F. roken staat er nu een volle asbak en het erge is dat ik dat lekker vind ruiken....
Tarep zegt:
ik denk dat dat ook zo gaat met zomergasten
ik vind zomergasten erg leuk, maar niet om uitgebreid voor te gaan zitten. Meer om andere dingen te doen, maar het wel aan te hebben staan en af en toe gepakt worden door een mooi fragment
en dat van die asbak moet je maar gewoon uit je systeem gooien
Bar zegt:
Nou ik vind het tot nu toe steeds erg goede gasten, met mooie dingen, wil er wel erg graag naar kijken
Maarja, BigBrother is ook Belangrijk natuurlijk
Bar zegt:
En ja asbaktechnisch heeft u ook een punt. (zal hem ritueel leeggooien en schoonmaken nu)

Zo, dus nu eerst maar eens de tv aanzetten. Allevier de katten slapen. (Ja, Miepie er is hier in huis wel iets veranderd. Iets kleins...)
Vriendlief is aan het werk.
Bier, chips en een afstandbediening! Yaay!

Miepje #7

"Ja hallo, ik bel even over de kat Miepie, is ze nog steeds vermist, want er is hier een kat aankomen lopen die wel wat op haar lijkt"
Dus ik spring gewoontegetrouw op de fiets.
"Het zal haar wel niet zijn hoor," zei de mevrouw al. "Deze kat is best jong, ze is denk ik nog lang geen veertien."
Ik fietste wel, maar nam niet eens meer een mandje mee.

Ze is twee maanden en een week weggeweest.
Tegen al het hopen in neemt het verstand de overhand.

"Hé, Lief, met mij..."
Bel ik een kwartier later.
Hij hoort het kraken van mijn stem.
"Wat is er?" denkt hij het ergste...

"Je raadt nooit wie ik hier heb."
Zeg ik, terwijl ik in huilen uitbarst.
Ik was vergeten hoe dat voelde, tranen van geluk.

Miepie is thuis.

Vrijdagavond

Zes vrouwen. Mojitos. Vriendschap. Salades. Een vuurkorf. Een huis in het bos. Drank. Over seks, mannen, kinderen, werk, katten, verhuizen, vriendschap, liefde en de dood. Gin & tonic. Kippenpootjes. Geluk. Rosé. Lachen. Olijven. Slapen. Koffie verkeerd. Croissantjes. En maar een hele kleine kater.

Fokke en Sukke

Groene Hart

Ik werk vier dagen en ben op woensdag vrij.
Dat komt goed uit wanneer de woensdag de zonnigste dag van de week is.
En aangezien mijn vriendje vooral 's avonds en in het weekeinde roadie speelt, is hij ook vaak op woensdag vrij.

Dus toen het zulk mooi weer was gisteren, liepen wij de Bommelsteinroute, dwars door het groene hart.
Het was er prachtig. De zon scheen over water, weilanden, molens, boerderijen.

Alleen het pontje naar Nigtevecht was stuk.
Er was een opstootje van teleurgestelde fietsers en wandelaars, die graag met het pontje over hadden gewild.
Aan de overkant lokten de terrasjes aan het water.
In de verste verte geen brug te bekennen.
En voor zwemmen was de Vecht toch iets te koud.

De Bommelsteinroute.
Ik vind Bommelstein een mooie naam.
Ik zou zo best willen heten.
Barbara van Bommelstein, dat klinkt echt heel erg mooi!

Verkeerdag

"Dus morgen gaan we naar de Parade?"
"Ja, het is de 15e!"
"Okee. Leuk!"
"Maar morgen heb je wel hardlooptraining"
"Oja, dat wil ik eigenlijk niet missen. Zullen we dan maar woensdag gaan?"
"Woensdag is ook goed, zouden we wel gaan wandelen, maar doen we dat eerst."
"Ja, dan vieren we het dan."
"Wat eigenlijk?"
"Niks, zomaar."
"We vieren Zomaar."
"Ja, Zomaardag."

Dus. Dat we elkaar vandaag twee jaar geleden elkaar voor het eerst hebben gezoend. Op de Parade. Maar daar doen we verder niks aan.
Morgen is het Zomaardag, dat gaan we vieren. Op de Parade.

Maandag

Gisteren scheen de zon.
Gisteren zaten we op een terras aan het water en reden we siteseeing door het land.
Nouja, de omgeving dan.
Gisteren was het prachtig weer. Fijn weer voor een uitje.
Zondag.

Dus dat het vandaag weer regent, dat mag wel weer.
Met een kop koffie word ik wakker op kantoor.
Het is maandag en heel langzaam gaat de week van start.

Het is toch geen weer om op een terras aan het water te zitten.
Het is duidelijk kantoorweer.
Ik loop nog even naar het keukentje.
U ook een kopje koffie?

Breezer ananas

Ben echt hip.
Kan dat meezingen en ik vind het zelfs nog best een leuk liedje.

Doe mij een toppertje en een Breezer Ananas en doe der ook maar een dubbele whiskey bij want vanavond gaan alle remmen los. En we dansen, springen, zijn zo blij

Dus ik weet er alles van.
Ik zing hip mee.

Dat ik dan moet googelen wat een "toppertje" is, dat betekent niks.

Wilhelmina Huiskamerfestival

Kijk nou hoe leuk!!!!
Het is dat ik dan iets aan het doen ben met een tent en ergens in frankrijk of daar in de buurt.
Anders was ik wel in Daniëls huiskamer gaan zitten....

Citaat uit den maylbocks:

Beste mensen,

Op zaterdag 2 september organiseer ik met Dorien Haan en Ernst van der Pasch het Wilhelmina Huiskamerfestival. Wij gaan optreden in onze eigen huiskamers voor de mensen uit de buurt.

De artiesten die optreden zijn:

Ernst van der Pasch
Dorien Haan
Roel C. Verburg
Roemer van der Steeg
De Eerste Zondag
en ik met Sybren en Mario

Bij deze wil ik jullie uitnodigen voor dit festijn.

Zie wilhemina huiskamerfestival voor meer informatie en reserveringen.
Kaartjes kosten maar €7,50 voor 3 voorstellingen van ieder 30 minuten!!!

Met groeten, Daniël

Het nadeel van samenwonen

Dat je probeert om van alle lege wc-rollen een zo hoog mogelijke toren te bouwen.
En dat de ander dat dan opruimt....

Miepje #6

Ik ben best goedgelovig.
Zeker voor een goddeloze.

Ziet u die foto?
Dat is Miepie. Nog steeds gemist. Of vermist, zoals dat heet.
Ik brand elke avond een kaarsje.

Want ik geloof niet in een god, maar wel in Maria.
Ziet u die Maria? Daar links. Die Maria was ooit van mijn Oma.
Mijn oma had een onvoorwaardelijk vertrouwen in Maria.

Mijn oma had ook een onvoorwaardelijk geloof in mij.
En als ik zelf twijfelde, aan mij, dan bad mijn oma tot Maria.
“Het geeft niet dat jij er niet in gelooft,” zei ze dan. “Het helpt toch.”
En dat geloofde ik dan weer wel.
Want mijn Oma was heel lief, en oud en vast ook heel erg wijs.

Ziet u die rode kaars?
Die komt uit een kathedraal in Luxemburg.
Voor twee euro mocht je er een opsteken.
Ik had een euromunt en ik stak een kaars op.
Daar voor Maria.
Ik keek haar aan en vroeg om wat steun.
In stilte, zo doe je dat, bij Maria.
Zij luistert met haar ogen.

Ik stak ook een kaars in mijn zak.
Deze.
Dat is misschien een beetje diefstal, maar ik denk dat Maria dat wel zou begrijpen.
En anders legt mijn oma het haar wel uit.

Het is een soort van minialtaar.
Een Miepiekommaarthuisplek.
Die foto, die kaars, Maria, en als extra hulp Miepie’s favoriete snack.

En het helpt vast geen zak, zegt mijn ratio.
Maar ik geloof van wel!

Groot Hertog Bofferding von Echternach #2

Bofferding oefent in miauwen.
Het klinkt vooralsnog meer als "kreeuw",
maar ach, in ons huishouden heeft - ach ironie- de Dove Witte Kat als enige een miauw die ook daadwerkelijk klinkt als Miauw.

Een pot met goud

Vindt u ook niet dat het vandaag echt prachtig regenboogweer is?

Hiep Hiep Hoera! #33

Rutger Kopland is 72 jaar!

Onder de appelboom

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

UIt:

Onder het vee
Rutger Kopland

Hip

Omdat wij hier nog niet zolang wonen, hebben wij een nieuwe tandarts.
Ik ben heel erg bang voor de tandarts. Ik kan namelijk niet ademhalen bij de tandarts. Ook niet door mijn neus, dat blokkeert. Alles blokkeert zo ongeveer in een tandartsenstoel.

Onze nieuwe tandarts is een tandartsenpraktijk, met allemaal hippe mooie jonge tandartsen, hele behandelplannen en een televisie in het plafond.
Iedereen in de praktijk is hip en mooi en jong. En alles is er goed en wit, maar niet zoals een ziekenhuis, maar zoals Micha Klein. Zo hip wit.

Mijn hippe jonge tandarts is denk ik nog geen dertig. Hij keek wat in mijn mond, stelde vragen, maakte foto’s. Van mijn tanden en kiezen dan, niet van mij.
Misschien is hij wel op mij, want hij maakte meteen meerdere afspraakjes met me. “als je zo bang bent, kan je maar beter een paar keer kort in de stoel zitten dan een keer zo lang,” zei hij lief. Want de hippe jonge tandarts heeft het beste met mij voor.

Dus volgende week moet ik weer. En ik ben nu al zenuwachtig. Want dan kan ik natuurlijk weer niet ademen en ik raak vast in paniek.
Er pleit vast heel erg veel hoor, voor de hippe jonge tandartsen, met de televisie in het plafond. Het is er ook megaprofessioneel allemaal.

Maar eigenlijk had ik liever een vriendelijke opa-tandarts, die een beetje naar sigaren ruikt en de tekeningen van zijn kleinkinderen op het plafond heeft. Die mij meisje noemt en zegt dat het wel goed komt. En dat ik dat geloof omdat hij oud en wijs is.

Maar ik heb afspraakjes met mijn hippe jonge tandarts. Hij is ook echt aardig en vast ook heel erg goed. Dus fluister ik nu al zachtjes tegen mijzelf: “Het komt allemaal wel goed hoor meisje, echt.”
Maar ik weet niet of ik mijzelf geloof, want zo oud en wijs ben ik nou ook weer niet.

Augustus

Zo.
Augustus en ik kan gewoon een spijkerbroek aan.
Het regende een beetje toen ik net naar mijn werk fietste.
Het waait.

Mij hoor je niet klagen!