hiep hiep hoera! #44

Alfred Kossmann is 85 jaar!

Rotterdam, Oudjaar 1945



De dag begint zwaarwichtig en onzeker.
In het profiel van de verwoeste stad
Worden de norse silhouetten weker
Van kleur en vorm. De dag begint. Ik had

Drie jaar tevoor geen morgenuur gedacht
Dat van rood vuur niet dreigend was doorschenen,
Maar vuur brandt uit en leed is onverwacht
Waaiend als rook in het azuur verdwenen.

Zie naar de stad, waarin de strenge winter
Begint. Blinkend op iedere gevel
Stijgt langzaam en nadrukkelijk de grote

Bleekrode zon omhoog en ginter
Schittert haar gloed in een vergulde nevel
Langs 't oude land van weiden en van sloten.


Uit:

Rotterdam in tekst en beeld
Kwadraat, 1983

de hemel op aarde van leon giesen

Gisteren was ik in die Hemel op Aarde.
De hemel van Leon Giesen .

Het is daar goed toeven.
Ik vind het erg fijn, dat iemand zulke mooie liedjes en filmpjes maakt, dat iemand verhalen vertelt.
Verhalen over iets zo groots en zo kleins, als de groentesoep van Ria, waar haar zoon over vertelt.
En ook van al het grote, de groten der aarde, het blijven helden, maar ze komen zo dichtbij.
Zo dicht op de lens van Leon, zo dicht door zijn liedjes, via zijn stem in onze oren.
Het is er fijn, in de Hemel op Aarde.

Gisteren was de premiere, in de blauwe zaal van de Schouwburg in Utrecht.
Ik denk dat die hemel alleen maar beter wordt, als meneer Giesen er wat langer woont.

Mocht de hemel nog langs uw huis komen... (Deze week bijvoorbeeld, in Frascati in Amsterdam)
Ga er dan vooral even naar toe, om voor de duur van anderhalf uur, gewoon even, gewoon, echt gelukkig te zijn.

egmond wandelmarathon

"Probeer wel een beetje frisse lucht en een beetje beweging te krijgen," zei de dokter.
Misschien was de Egmond Wandelmarathon wel wat overdreven.
Gelukkig zat ik al in de ziektewet, en heb ik nog tijd ervan te herstellen. ;-)

Vermoeiend was het.
Niet alleen mijn longen en luchtwegen werken vandaag op minder krachten,
ook mijn voeten en benen willen even niet mee doen.
Maar mooi was het wel.
Erg mooi.

mol

En?
Weet u het al?

Ik denk Renate.

hallo lieve mensen!

Bij de reservering vraag ik altijd om een plaats bij een gangpad.
Ik ben nogal claustrofobisch. Ik wil weg.
Ik ga nooit weg, maar ik wil het idee hebben dat ik weg kan.

Soms kan dat niet.
Sommige voorstellingen zijn uitverkocht, of al bijna.
Soms zijn er alleen nog plaatsen in het midden van de rij.
Zoals bij de voorstelling gisteren, van Claudia de Breij.

En dat was jammer.
De mensen aan het einde van de rij waren namelijk De Leiders.
En hoewel ik niet van publieksparticipatie houd, leek me dat wel een geschikte rol voor mij.
Ik zou heel hard moeten roepen: “Geen Paniek! Geen Paniek!”

Ik zou superieur moeten zijn, gezag moeten uitstralen. Een echte Heldenrol.
Als ik er had gestaan, daar aan het einde van de rij, als Leider,
Dan zou Mijn Rij Gered worden.
Ik zou een supersnel rondje draaien en dan in een flits mijn HeldenKostuum aanhebben.
SuperBar!
Ik zou iedereen redden.

Maar ik was te laat met reserveren.
En kwam dus ergens op zo een laffe plek, halverwege rij 11.
De meneer op de plek van de Leider, stamelde wel wat, van geen pa-pa-paniek.
Wij waren gedoemd te vergaan.

We ontsnapten op eigen krachten toch nog aan het gevaar.
Tijgerend over de grond, bewust van een dreigend bombardement,
haalden we de auto onder ons pittoreske stadscentrum City Plaza.

Gered! Riep ik.
En vrolijk reden we onze wijk in.
“Jij bent op Claudia, hè?” vroeg mijn verkering mij.
Ik kon dat in alle eerlijkheid alleen maar beamen.

uit de mailbox

SICHUAN, China -- One zoo in southwest China has
its hands full with 16 baby pandas.

The Sichuan Wolong Panda Protection and Breed Center is dealing with the results of a
breeding boom -- 16 pandas have been born since July, 2006 The brood includes five
sets of twins. The cubs are weighed and measured every five days (see pics)

The heaviest tips the scale at just over 24 pounds, while the lightest weighs about 11 pounds.
The pandas are due to stop suckling by February, 2007 just about the time they'll start learning to
walk. Once weaned, the panda cubs will attend panda kindergarten. In the meantime, more little
ones are expected at the center since 38 giant pandas were artificially impregnated.

ademnood

“Zeg, doe je shirt eens omhoog!” zei hij.
Ik voldeed aan deze vraag. Niet dat ik dat zomaar doe, bij elke man die dat vraagt.
Het was een kwestie van leven en dood.
Nouja, Bijna.
Voor mijn gevoel.

Hij legde een koud luisterding op mijn borst.
En dat ik maar moest zuchten.
“Jaja, dat klinkt inderdaad niet zo goed….”
Zei hij.
Terwijl ik vond dat ik juist erg mooi had gezucht.
En zo een meisjes zucht. Pffff…

Nu heb ik pillen en een heus inhalatieding.
Zo een die je hebt als je astma hebt.
Of bijna hetzelfde dan.

Vroeger hadden altijd de leuke meisjes astma.
En de stoeren bleven toch nog roken.
Juist!
En de stoerste zijn de leukste.
Bovendien hoefden ze niet altijd mee te doen met sport.

Ik was altijd een beetje jaloers op de meisjes met astma.
Ze kregen ook veel aandacht.
Van leuke meelevende jongens.
Die dan hun shaggies draaiden, of ze aanstaken.
Als de meisjes zelf even hun inhalatieding gebruikten.

Nu heb ik mijn eigen inhalatieding.
Twee keer per dag.
Ik rook al twee jaar niet meer.
Ook stom.

zo gewoon en klein

Ik liep over de stoep in de tegengestelde richting liepen twee vrouwen met hun kinderen.
Hoogblond en de ander donker, met een hoofddoek.
Ik vond het raar dat ik dat opmerkte.
Vreemd dat ik vrolijk werd, van iets dat zo gewoon zou moeten zijn.

De vrolijkheid werd versterkt door een van de kinderen, een meisje van een jaar of vier.
Zij rende op mij af. Riep heel hard `Hallo!!!´ en sloeg haar armen om mij heen.
Zo gewoon, zo lief, zo klein.

Zomaar in een tel zo ontzettend blij.

het kan verkeren

Bofferding heeft verkering.
Al sinds een week of wat. Het is een leuke vrijer.
Hij komt haar dagelijks halen.

Als een kind dat aan de deur komt.
"Mevrouw, mag Bofferding buiten komen spelen?"
Ze rennen en ze springen.

Hij is op haar.
Zij is op hem.

Bof is een maand of zeven, en nog niet krols geweest.
Oneerbiedig probeer ik steeds onder zijn staart te kijken.
Vooralsnog hoop ik dat hij gecastreerd is, maar zeker weten doe ik het niet.

hiep hiep hoera #43

A.A. Milne is 125 jaar!

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
Whatever I do, he wants to do,
"Where are you going today?'' says Pooh:
"Well, that's very odd 'cos I was too.
Let's go together,'' says Pooh, says he.
"Let's go together,'' says Pooh.

"What's twice eleven?'' I said to Pooh.
"Twice what?'' said Pooh to Me.
"I think it ought to be twenty-two.''
"Just what I think myself,'' said Pooh.
"It wasn't an easy sum to do,
"But that's what it is,'' said Pooh, said he.
"That's what it is,'' said Pooh.

"Let's look for dragons,'' I said to Pooh.
"Yes let's,'' said Pooh to Me.
We crossed the river and found a few-
"Yes, those are dragons all right,'' said Pooh.
"As soon as I saw their beaks I knew.
"That's what they are,'' said Pooh, said he.
"That's what they are,'' said Pooh.

"Let's frighten the dragons,'' I said to Pooh.
"that's right,'' said Pooh to Me.
"I'm not afraid,'' I said to Pooh.
And I held his paw and I shouted "Shoo!
Silly old dragons!'' -and off they flew.
"I wasn't afraid,'' said Pooh, said he.
"I'm never afraid with you.''

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
"What would I do?'' I said to Pooh.
"If it wasn't for you,'' and Pooh said: "True,
It isn't much fun for One, but Two
Can stick together,'' says Pooh, says he.
"That's how it is,'' says Pooh.

merel mees

We hadden een Merel. We noemden haar Mees.
Merel Mees logeerde een nacht in een doos in onze schuur.
Bofferding had haar gevangen.
En terwijl merel Mees nog leefde, was ze alvast begonnen met eten, vooral de veren hapten lekker weg.
Nu had Mees een kale rug en een pootje uit de kom.

G. had merel Mees gered, en in een doos in de schuur gezet.
Toen het later die avond beter leek te gaan, kreeg ze water en een beetje vogelvoer.
En vanmorgen keek ze ons heel helder en wijs aan.

Merel Mees woont sinds vanmiddag in de Vogelopvang in Utrecht.
Een dierenarts kijkt naar haar en hopelijk knapt ze snel op en mag ze weer vrij, maar dat pootje, uit de kom, was wel zorgelijk zei het meisje, als dat niet goed gezet kan worden wordt ze waarschijnlijk geëuthanaseerd.
“Bedankt voor het brengen!” Zei het meisje, alsof we iets goeds hadden gedaan, terwijl onze kat de dader is.

Bofferding hebben we stevig toegesproken. Over brokjes en speeltjes en dat dat allemaal toch nergens voor nodig is.
Ze deed net of ze ons niet hoorde, en rende buiten meteen achter een andere vogel aan.
Morgen krijgt ze een belletje om, dat zal haar leren!

broccoli

Mijn moestuin is maar ten dele gelukt.
Maar ach, we wonen hier net een jaar, het was mijn eerste echte moestuin.

Eerder teelde ik in potten op een balkon in Amsterdam-Oud-West en ik bestierde een minituintje in de Utrechtse Rivierenwijk.

En sinds een jaar wonen we hier.
In een grotemensenhuis met grote grotemensentuin.
Breed en diep en met verschillende hoogtes en aan een sloot met eenden.
Die kwaken als ik naar buiten kom, omdat ik ze zo vaak voer.

En in deze grotemensentuin, achter ons grotemensenhuis kwam een moestuin.
Met radijs en tomaat. Zonnebloemen en aardbei. Komkommer en paprika.
Maar het is mijn eerste echte, hij is echt nieuw sinds dit jaar.

Dus ik weet er nog niet veel van.
En misschien is het dus helegaar niet raar.

Nu net, toen ik de tuin inliep, om de vetbolletjes voor de vogels te vervangen, keek ik naar wat er groente had moeten worden.
Ik zag de broccoli heel erg zijn best doen.

SuperBar

You are Superman
Superman 85%
Supergirl 82%
Spider-Man 75%
Green Lantern 70%
Wonder Woman 62%
Robin 62%
Iron Man 60%
Catwoman 50%
Hulk 45%
Batman 40%
The Flash 40%

You are mild-mannered, good,
strong and you love to help others.





Click here to take the "Which Superhero am I?" quiz...

zoals de wereld draait

“Kijk, kijk, daar zit het!” fluister ik en ik doe mijn mond wagenwijd open.
“Ja, dat kan ik niet zien hoor, met dit licht,” antwoordt hij.

Terwijl ik het licht aan het einde van de tunnel al zag.
Bijna-dood-ervaringen flitsen aan mij voorbij.
Doodziek ben ik.
Kijk maar in mijn keel.
Hoor maar hoe ik hoest en nies.
Zie hoe vaak ik mijn neus snuit en dat het snot nog steeds niet op is.

Een bijna-dood-ervaring.
Een voorhoofdsholteontsteking denk ik.
Of verkouden op zijn minst.

Die tijd van het jaar dat je beter weg kan.
Naar Oakdale bijvoorbeeld.
Waar Mike Kasnoff rondloopt met ontbloot bovenlijf en toch nooit verkouden wordt.
En Dokter Ben iedereen beter maakt.

hiep hiep hoera #42

David Bowie is 60 jaar!

En gisteren begon er een prachtserie op de NPS.
Life on Mars. Zondagavond dus. Een uur of elf, heel erg de moeite om voor op te blijven, of juist te zorgen dat je vroeg in bed ligt en lekker lui kan kijken.

Een agent, Sam Tyler, wordt aangereden door een auto, op de radio is het nummer Life on Mars te horen. Een nummer dat David Bowie opnam in 1973.
Wanneer Sam bijkomt is hij beland in 1973. Intelligent genoeg om te weten dat dat niet kan, zoekt hij naar de oorzaak. Is hij gek? Is hij een tijdreiziger? Ligt hij in een coma en is dit zijn reis in het onderbewust zijn?

Ijzersterke acteurs en een erg goed verhaal.
Eindelijk weer een serie waar je de hele week naar uit kan kijken.

Life on Mars

It's a god-awful small affair
To the girl with the mousy hair
But her mummy is yelling "No"
And her daddy has told her to go
But her friend is nowhere to be seen
Now she walks through her sunken dream
To the seat with the clearest view
And she's hooked to the silver screen
But the film is a saddening bore
For she's lived it ten times or more
She could spit in the eyes of fools
As they ask her to focus on

Sailors fighting in the dance hall
Oh man! Look at those cavemen go
It's the freakiest show
Take a look at the Lawman
Beating up the wrong guy
Oh man! Wonder if he'll ever know
He's in the best selling show
Is there life on Mars?

It's on Amerikas tortured brow
That Mickey Mouse has grown up a cow
Now the workers have struck for fame
'Cause Lennon's on sale again
See the mice in their million hordes
From Ibeza to the Norfolk Broads
Rule Britannia is out of bounds
To my mother, my dog, and clowns
But the film is a saddening bore
'Cause I wrote it ten times or more
It's about to be writ again
As I ask you to focus on

Sailors fighting in the dance hall
Oh man! Look at those cavemen go
It's the freakiest show
Take a look at the Lawman
Beating up the wrong guy
Oh man! Wonder if he'll ever know
He's in the best selling show
Is there life on Mars?

big in the USofA

Hoe cool is dat?

Ik krijg zowaar een mail uit de V.S. van Fraser.
Fraser van Daily kitten en van Cats in Sinks en van kittenwar.
En die laatste, daar had ik een foto van Bofferding voor opgestuurd.
Nu is ze beroemd! En al bijna in een echt boek!

A while ago you uploaded 'Bofferding' to Kittenwar, and we're very pleased to say that we liked the photo so much we've decided to use it in our forthcoming Kittenwar book. This will hit the stores in September 2007.

We're going to print a big list of all the contributors at the back of the book, so if you'd like to appear, please email us back and give us your name.

And don't forget: you can still see how your kitten is doing by visiting http://kittenwar.com/kittens/97921/

All the best,

The Kittenwar Crew.

humor met grapjes

Hiep hoi voorAli G.
Ik heb al twee avonden achter elkaar hardop gelachen bij de televee.

En dat terwijl het herhalingen zijn en ik eigenlijk helegaar niet van humor met grapjes houd.

gelukkig nieuwjaar!

Spelletjes, champagne, oliebollen, appelflappen, dansen, sterretjes, champagne, zoenen, stokbrood, dansen, lachen, Paul de Leeuw, meer champagne, vuurwerk, toastjes en kaasjes, lachen, knallen.

Het nieuwejaar begon vrolijk.
Hopelijk ook bij u!

Proost!
Opdat 2007 zo vrolijk blijft!