Hiep hiep hoera #55

Cees Nooteboom is 74 jaar!

Niets

Het leven
je zou het je moeten kunnen
herinneren
als een buitenlandse reis
en er met vrienden of vriendinnen
over na moeten praten
en zeggen
Het was toch wel aardig,
het leven,
en flarden zien van vrouwen, geheimen
en landschappen

en dan tevreden achteroverleunen
maar doden kunnen niet achteroverleunen.

En ook verder kunnen ze niets.

Uit:

Vuurtijd, ijstijd
Cees Nooteboom

Fijn liedje!

Zomaar, van de digitale straatmuzikant!
Een heel fijn liedje!

(Voor iedereen, maar vooral voor P. en F. en F. en N. en de meiden die ik niet alle zeven ga noemen, en voor G. en voor J. en M. en T. en natuurlijk de dames B.)

De parade

Rotmeid Rotmeid heb je bezoek?!
Rotmeid, Rotmeid! Pis in je broek!
Ik zal je poppen met hun stomme koppen op zolder verstoppen,
Ik poep een drol in je speelgoed servies!

Er valt heus wel kritiek te leveren hoor, op de voorstelling van de Stratemaker op Zeeshow die op de Parade te zien is. Zo staat Roos (van Roosbeef) er een beetje ongeïnteresseerd bij, en is ze bovendien niet goed te verstaan.
Maar dat is een beetje geneuzel, als je hele hard je best doet om meer dingen te zoeken zul je ze vast wel vinden. Maar beter zoek je niet, beter ga je gewoon genieten.

Want het is gewoon een feestje! Een fijn en vrolijk feestje! Met liedjes om bij mee te zingen, of gewoon om te lachen. Met kinderen die de liedjes niet kennen, maar toch gaan meespringen, misschien ook omdat hun ouders zo hard zingen.
De band is goed! Daar valt niet veel aan op te merken en Michiel Flamman (Solo), en vooral Maurits Westerik (Gem) waren ijzersterk en wisten Straat en Erik Engerd weer even naar het hier en nu te brengen.

En ik was weer even kind en genoot van verhalen over poep en pies. En dat ik toch eens mijn zus moet vragen, of zij misschien onze stratemaker-op-zeeshow elpee op zolder heeft liggen…

Maar er is natuurlijk heel veel meer op de Parade! Zelfs naast de rosé en sangria!
Zo is de voorstelling 'Mon Bouillon' ook meer dan fijn! Het is een muziektheaterproductie van en met Eddie B. Wahr en Kees van der Vooren. Twee leuke mannen met gitaren.
De lekkerste gerechten, de leukste visuele grappen en de mooiste franse chansons komen voorbij. Je krijgt ter plekke trek in meer bouillon met champignon!

Morgen kijken wat er nog meer voor moois is!

Zielig

Ik ben snip en snip en snip verkouden. Ik heb buikpijn en overal spierpijn, ook in spieren die ik niet eens heb!
De katten en ik brengen de dag door op de bank, met kamillethee en ibuprofen.
Ik kijk Oprah Winfrey en krijg eindelijk eens de weekeinde-kranten uit.

Als het niet te lang duurt is een beetje ziek zijn, stiekem best fijn!
(Maar ik ben natuurlijk vooral erg zielig en verdien veel medelijden!)

Mooi he? Texel!

stratemaker

Vanaf vandaag is de Parade in Utrecht. Ik liep er gisteren langs, het leek me groter dan vorig jaar.
En ik wil meteen weer elke dag erheen.
Alle voorstellingen zien.
Sangria drinken, taco's eten en kijken naar de zweefmolen.
En ik wil liedjes meezingen, van de stratemaker op zeeshow.

hallo?

"Wat zeg je? Ik kan je niet verstaan!" schreeuwde ik in de hoorn.
"Ik zit in de bus, ik hoor je niet!"

En ik wist dat ik was, wat ik nooit wil zijn.
Ik druk een oproep meestal weg, zeker in de bus. Of in de trein.
Of ik fluister "Hallo, met mij, mag ik je straks terugbellen?"

"Kan je wat harder praten??!!!"
Schreeuw ik in de telefoon.
En dan roep ik nog wat over dat ze het maar even op de mail moet zetten, dat ik er dan later wel naar kijk.
Ik weet niet wie ik speel, maar zeker niet mijzelf.

Ik hang op.
Wil tegen mijn medereizigers wel zeggen dat ik dat gewoonlijk echt nooit doe!
Dat ik een belangrijk telefoontje verwachte en daarom wel even opnemen moet...

Maar als ik om mij heen kijk, om een schuldbewuste en verontschuldigde blik te werpen.
Kijkt niemand op of om.
Ze lijken het allemaal heel gewoon te vinden, dat gegil in de telefoon.
Zelfs van mij.
Ik hoop niet dat ik hier ooit aan wen.

bofferding

Er is vast niks aan de hand.
En Bofferding heeft vast alleen maar gekeken.
Ze heeft immers een belletje om.

En we zijn al te vaak naar de vogelopvang geweest.
Die veertjes rond haar mond en de bloedspetters op haar vacht.
Dat is vast niks.
Echt niet!

(en anders is ze best stoer he, dat ze ondanks belletje nog vogels kan vangen!)

bloei

In de mailbox:

Victoria amazonica bloeit naar verwachting morgenavond

De koningin onder de waterlelies, Victoria amazonica, opent haar bloem hoogstwaarschijnlijk morgenavond. Speciaal voor de nachtbloeier is het Universiteitsmuseum vrijdagavond 13 juli van 21.30 uur tot 23.30 uur toegankelijk voor publiek.

Houd de website www.museum.uu.nl goed in de gaten. Rond 18.00 uur kunt u zien of de avondopenstelling doorgaat.
Universiteitsmuseum, Lange Nieuwstraat 106, Utrecht, entreeprijs volwassenen 7 euro, tot 18 jaar 3,50 euro.

msn is best streng...

feestje in de kerk

“De liedjes zijn klaar hoor! Gaan jullie maar vast naar huis, dan gaan wij nog even hobbyen!“
Aan het eind van het concert mocht je nog wel luisteren, maar het hoefde niet. De liedjes waren al geweest, elke vraag was al ingewilligd, de Smalfilm was afgelopen en de wespen waren al van de appeltaart…

Het was twee uur ’s nachts en we waren in het Museum van Speelklok tot Pierement, in een voormalige kerk. Hij kon ons best naar huis sturen, maar we bleven toch nog even kijken, en luisteren.
Samen met Willem, de orgelman, en zijn vaste celliste Saartje van Camp, speelde Spinvis, spelen in elke betekenis van het woord. En zij waren echt niet de enigen die daarvan genoten.

Eerder die avond bleek Solo vooral niet om te kunnen gaan met de akoestiek van de voormalige kerk, en wisten zij niet beter dan alles zo klein mogelijk te maken. SpinVis maakte er volop gebruik van. Als het dan toch galmt, dan ook maar goed!
Het orgel speelde Bach. Saartje speelde en zong en Spinvis hield zijn nieuwste speeltje, een fuga-apparaatje, bij haar cello.
En hee, dat is een leuk idee, we zingen gewoon met zijn allen een fuga! “Kus me dan en bijt mijn tong af!” zongen we net niet na elkaar.
Spinvis is goed. Spinvis is fijn! Een goede afsluiting van een museumnacht.

O, had ik al verteld dat Bas Haring op aanraakafstand er echt alleen maar leuker op wordt? En dat dat niet eens aan zijn uiterlijk ligt? Dat Joop van Tellingen echt niet zo veel te vertellen heeft, maar dat de World Press Photo wel een mooie tentoonstelling is?

En als kers op de taart, mochten we vandaag nog naar de try out van Leons, de voorstelling die Leon Giesen en Leon Verdonschot op de Parade gaan spelen. Het was een fijn weekeinde en dat was het.

petitie

Gelezen op www.proefdiervrij.nl:

Nederlandse laboratoria houden duizenden dieren in voorraad. In 2005 zijn 650.000 dieren te veel aangeschaft. Deze dieren worden 'in voorraad' gehouden en worden nog vóór de proef gedood. Bijvoorbeeld omdat er mannetjes muizen nodig zijn voor een bepaalde proef. Alle vrouwtjes muizen worden dan gedood.

Deze verspilling moet stoppen. Helpt u Proefdiervrij daarbij? Proefdiervrij zal de verzamelde 'handtekeningen', namen en emailadressen, gaan aanbieden aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Dit ministerie is verantwoordelijk voor het toezicht op de vergunningen die worden afgegeven.

Zet HIER uw digitale handtekening!

op een onbewoond eiland!

Kijk.

Als het even regent.
heb je zo een eiland in je tuin!

wat doe jij?

Ze gooien een wereldbal over. En dan kijken ze me aan.
Zelfs onze minister-president wil het van me weten.
Wat doe jij op zeven-zeven-zeven?

Ik begin dan steeds te vertellen, van de Utrechtse Museumnacht.
Ik vertel over Spinvis die Bach speelt en Bas Haring die ons gaat leren over kunst en wetenschap. Ik vertel hem van de zeven hoofdzonden, van Joop van Tellingen die ons rond gaat leiden over de World Press Photo-tentoonstelling. Ik vertel maar door, want ik heb heus zin in zeven-zeven-zeven.

Maar dan luistert hij al niet meer. En denk ik, waar gaat dat heen met onze normen en waarden?
Iemand een vraag stellen en niet meer op het antwoord wachten.
Denk maar niet dat ik het hem nog ga vragen, wat hij doet op 7-7-7.
Of een willekeurige andere dag!