de musical

Ik paste op een huis-met-kat in de Pijp.
’s Morgens bleef de televisie aan. Alsof ik steeds opnieuw moest horen wat er gebeurd was.
De herhaling van de herhaling van het allerlaatste nieuws. Ik had niets met haar, niet echt. Maar op de een of andere manier greep haar dood mij meer dan aan.
Ik had een zwarte broek aan, een nieuwe. Die eigenlijk te warm was voor dit weer.

’s Middags stond ik in de kraam van het theater waar ik werkte, op de Uitmarkt, samen met D. en J.
We dronken iets te vroeg lauwe witte wijn. Ik denk dat J. die meenam. We aten zelf het meest van de bak dropjes die er stond voor het publiek. Er zat ook engelse drop in, die was het eerste op. We grapten over wat er nu vast komen zou. Diana, the Musical. En wie de hoofdrol dan zou gaan spelen. Dat ben ik vergeten. De musical is er volgens mij ook nooit gekomen. We deelden de seizoensbrochure uit. En er was eigenlijk niets aan de hand. Alleen een nieuw gespreksonderwerp.

Vreemd, dat je sommige dagen, van tien jaar geleden nog zo ontzettend helder kan herbeleven.

hiep hiep hoera! #57

Johann Wolfgang von Goethe is 258 jaar!

Gingo biloba

Zie dit kleinood in mijn gaarde
boomblad uit de oriënt,
siert met zijn geheime waarde,
ingewijden welbekend.

Leeft het als een enkel wezen,
innerlijk in twee gedeeld?
Of vormt juist het uitgelezen
tweetal één herkenbaar beeld?

Langzaam rijpende ideeën
werpen op die vragen licht.
Voel je niet dat ik in tweeën
eenling ben in mijn gedicht?

Johann Wolfgang von Goethe

Uit: "Ken je het land waar de citroenen bloeien"
Vertaling Matthias Rozemond
Uitgeverij Bert Bakker (1998)

Kaarten

Ik heb een vriendin die tarot kan lezen.
Daar heeft zij een cursus voor gedaan.
Ik vind dat tof.

Ik weet niet of ik erin geloof of, waar het volgens mij om gaat is gewoon inzicht krijgen.
Dat heeft niet zoveel met geloof te maken, maar met denken en weerspiegelen.
En dat inzicht, krijg je zelf. Die geef je jezelf.

Door een bepaalde kaart met een bepaalde betekenis, ga je zelf nadenken waar jij staat op dat punt. Wat je hebt gedaan, of fout doet, wat er beter kan. Waar het goed gaat en je veren in je eigen bevallige achterste mag steken. Waar je jezelf eens flink binnenstebuiten moet keren.

Dus de kaarten doen volgens mij zelf niet zoveel. Behalve zijn.
Behalve symbolen zijn die jou aan het denken zetten.
En dat is al genoeg.

Want waar denk je over? Wat spreekt je aan? Waar ben je mee bezig?

Vandaag trok ik deze kaart:

En ik kijk ernaar.
En al wat ik denk is...
Wat een leuke kat!
En een effenzwarte!
Zo'n kleur heb ik nog niet!

Daar is Bertus!

zondag

Hoe komt het eigenlijk, dat het kattenvoer altijd op zondag op is?

(of het wc-papier, of tampons, of... )

Zwoele Zomer Avond

Het was een zwoele zomeravond in de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum.
Kijk maar, hoe mooi de beelden, hoe fijn de poëzie, hoe lekker de koffie, hoe groen het gras...

Froukje Tuinman

Marita Kratz

Rick de Leeuw

De Reizende Koffiebar

Sees Travels (Cellië)

Rodhan Al Galidi

Bertus

We proberen het af en toe te zeggen.
Dat er een andere kat bij komt.

En dat Bertus nog heel jong is, dat ze hem allemaal aankunnen,
Dat het vooral is zodat Bofferding een speelkameraad heeft.
Zo dat Bofferding minder vaak op Bacchus of Buurvrouw zal springen, minder vaak in staarten zal hangen.

Ik kan lullen als Brugman.
Bacchus is het er niet mee eens!

Bertus gaat het nog zwaar krijgen hier...

ter info

Op mijn nieuwe werk had ik al wat heen en weer gemaild met A.
We hadden elkaar ook al een paar keer aan de telefoon gehad.
We maakten afspraken voor volgende week, want hij gaat mij een training geven.
En daar heb ik zin in, want ik houd van dingen leren!

Eind van de middag kreeg ik een mail.
“Ter info” was het subject. In die mail vertelde A. dat het misschien handig was te weten dat hij wegens zijn geloofsovertuiging mij geen hand kon geven. Dat ik dat niet persoonlijk op moest vatten, want zo was dat niet bedoeld. Dat zijn vrouw, zijn moeder, zijn zussen, zijn dochter en zijn tantes de enige vrouwen zijn die hij aanraakt.

Ik mailde terug dat dat wel handig was om te weten. Dat ik zo gewoon ben mensen een hand te geven, uit beleefdheid en respect. En of een uur of twee hem uit kwam.

“Dankjewel voor je begrip,” mailde hij terug. En dat twee uur hem ook goed uitkwam.

De meeste moslims die ik ken zijn de vrouwen die ik Nederlandse les geef. In ons klasje kletsen we wat, over het weer en lekkere recepten. De meesten doen, eenmaal binnen, hun hoofddoek af. We drinken koffie of mierzoete thee. Ze vinden mij goed zoals ik ben, ongehuwd samenwonend, alcoholdrinkend en goddeloos. Ze maken zich soms zorgen, dat ik geen vlees eet (dat kan niet gezond zijn) of nog geen kinderen heb…
We zijn een wereld van verschil, maar die paar uur per week allemaal gelijk. Want we zijn vrouwen en we drinken thee en we praten en we lachen.

Zo een man, die mij geen hand geeft, die kende ik tot nu, alleen maar van tv. En ik merk dat hij me nu al zodanig intrigeert dat ik er de hele tijd aan denk.
En waarschijnlijk, heel waarschijnlijk, ben ik het bij onze afspraak alweer bijna vergeten. En stap ik met mijn westerse beleefdheid, met uitgestoken hand zijn kantoor binnen.
Nog waarschijnlijker is het na twee keer alweer heel normaal, zoals alles wat anders is, binnen de kortste keren went.

zomertv

Wat is tv toch een heerlijk medium!
Gisteren werd ik geboeid door een heerlijke aflevering van Zomergasten, die tot en met de film Iris meer dan de moeite waard was!

Vandaag ben ik moe. Ik kruip met de katten en een potje thee op de bank en kijk naar niet-nadenk tv. Americans Next Top Model en The Beauty and the Nerd.
Anders, totaal anders.
En in tegenstelling tot zomergasten ben ik deze tv na consumptie meteen weer kwijt.
Maar o zo heerlijk bij een kopje thee.

foto's bij een kan met sangria

Elk jaar ga ik met P. naar de Parade.
Elk jaar nemen we dezelfde foto’s, onze lachende gezichten na iets teveel rosé.
Van elke hap van een taco.
Wij en een kan sangria.

Ik ken P. al zo een vijftien jaar.
En elk jaar lijken we meer op de foto’s van elkaar.
De foto’s van ons samen, of van, te vroeg of laat genomen, alleen een plukje haar.

Altijd foto’s van de zomer.
Foto’s van een vriendschap.

Aan sommige tradities mag je niet willen tornen.

zoekplaatje

hiep hiep hoera! #56

C. Buddingh’ is 89 jaar!

PLUK DE DAG

Vanochtend, na het ontbijt,
ontdekte ik, door mijn verstrooidheid,
dat het deksel van een middelgroot potje marmite
(het 4 oz net formaat)
precies past op een klein potje heinz sandwich spread

natuurlijk heb ik toen meteen geprobeerd
of het sandwich spread-dekseltje
ook op het marmite-potje paste

En jawel hoor: het paste eveneens

C. Buddingh’ (1918-1985)

hommel & lupine

een grøte familie

Beste Barbara,

Welkom bij de IKEA FAMILY, het speciale en gratis klantenprogramma van IKEA voor jou en iedereen die ook van wonen houdt.

Houdt u ook zo van wonen?
Of kent u mensen die helemaal niet van wonen houden?