automagisch

“En u heeft echt nog nooit gereden?” vroeg ze.
De manier waarop ze ‘U’ uitsprak verried dat ze dat woord zelden zei. Meer je en jij en dat tegen 18 jarigen.

“U heeft echt nog nooit gereden?”
Het was een vraag met onderdrukte verbazing.
Op haar dashboard lag een map.
Mevrouw Barbara, vulde ze in, leeftijd 36 jaar.

Ik ben twee keer zo oud als de meesten die in haar auto stappen.
“Kom, we rijden naar Maarsseveen, dan kunnen we even oefenen op de parkeerplaats.”
We als ontwijking van u, neem ik aan.
En dus gingen ´we´ oefenen.
Doodeng, zo een auto.
Wist u bijvoorbeeld dat hij al gewoon gaat rijden als je de koppeling loslaat?

Maar binnen no time heb ik het door en ben de schrik van de parkeerplaats!
Als we de bocht omgaan, en ik mijn stuur kruislings overneem (“dat hoeft niet hoor, je kan het ook gewoon overgeven”),
Of als ik met een snelheid van maar liefst 20 km per uur zomaar naar de 2 schakel, voel ik mij erg stoer.

“Kom, dan gaan we nu de weg op.”
Hup de parkeerplaats af, let op wereld, hier kom ik!
En ik reed zomaar op de weg wel een kilometer of 50!
Eat your heart out, Christian Albers!

Ik was de stoerste en de beste.
En na een uur stonden we weer stil voor het ANWB gebouw in Overvecht.

`Ik denk toch wel het volledige pakket,` zei ze, `U heeft er wel gevoel voor, maar u moet wel ervaring opdoen…`
O.
En hoe stoer ik die tractor passeerde dan, telt dat niet mee?
Nee. Maar ik was best goed.
Eigenlijk de beste.
In de categorie van onervaren 36 jarigen dan.

En dat is ook best goed.
Iedereen heeft ooit een eerste rijles.

Mijn weekeinde!

Vreeswijk, 15 september 2007

hiep hiep hoera! #58

Vrouwkje Tuinman is 33 jaar!

Vitrine

's Ochtends breek ik een wijnglas.
Ik zeg een ik bedoel mijn. Ik heb
één wijnglas. Had, één.

Alles is verschoven sinds ik ben
verloren. Sinds mijn orde van achter
het vertrek aan alles ruimen, sporen
wissen, niet meer werkt. Nu
spaar ik stukjes hem.

De mens is een verzamelaar. Ik ben,
en wat ik niet vastleg is niet gebeurd.
Ik wil dat alles is gebeurd. Ik vind.

's Middags vind ik een hemd
en as onder mijn boekenkast, haartjes
van zijn borst en baard, een bonnetje
van de muziek, lege flessen,
alles leg ik in bed.

Bij nader inzien toch een doos, en
's avonds nog mijn portglas gebroken.
Niet één, maar mijn. Nu geen.

En kijk toch eens wat een fijne website zij heeft!

pompoen

Zeg, nu we toch massaal aan het uitvinden zijn.
Nu iedereen het beste idee van Nederland heeft, of zijn geluk beproeft bij (het programma waar wel naar te kijken is) Dragons Den.

Nu we een ananassnijder hebben, een eiersnijer, een aardbeiontkroner en een appelparter.
Kan dan niet iemand even een pompoenschiller uitvinden?

Want ik ken inmiddels alle truukjes wel.
Maar het blijft een kutklus.
En dat is jammer, want pompoen is zo lekker!

(en ondertussen staat de pompoensoep wel te pruttelen hoor...)

vriendschap