hiep hiep hoera! #61

Bert Schierbeek is 90 jaar!

Vlucht van de vogel

soms op een vleugje wind
soms in een storm
vliegen zij op
een wolk van vogels
voor de zon

welke dromen
bevliegen de vogels
dat zij zich
lichtvaardig
in zoveel lucht
begeven

stukje

Ik moet stukjes schrijven. Ik heb al een beginzin. Iets over dogmaregels in een koelcel.
Verder kom ik niet. Ik vond het namelijk helemaal geen goede voorstelling, maar dat is niet aardig om te schrijven.
Dus ik staar naar mijn aantekeningen, surf naar wat websites.
Meer nog drink ik koffie en werp ik een blik in de krant.
Aaf schrijft over mannen en scheren, Fokke en Sukke is helegaar niet grappig vandaag, maar ik weet wel waarom Turken toeteren.
Veel verder dan die tweede pagina van de krant ben ik nog niet gekomen.

Op de radio is Ome Willem, hij draait fijne jazzplaatjes.
In de keuken staat een meneer die namens de woningbouw iets doet met verf en een kwast.
Op de keukentafel zitten twee katten nauwgezet te volgen of hij niets mist.
Ik vind het op mijn beurt weer erg fijn om naar de katten te kijken.
Dit is zo een ochtend die maar door glijdt.

Ome Willem praat de plaatjes aan elkaar en ik moet denk ik nog maar een koffie.

groot onderhoud

Op het bordje bij zijn deur stond: 'Medewerker Onderhoud'.
Ik vind dat een doeltreffende omschrijving voor een bedrijfsarts.

regen

"Is het voor vader?" vroeg ze.
En ik knikte.
Niet omdat het zo is, maar omdat ik niet stond op te letten.
De klank van de woorden bereikten mij eerder dan hun betekenis.

Ik durfde niets meer te zeggen.
En al helemaal niet dat het niet voor vader was.
Dat het voor mijzelf was...
Er kwamen slingers op en sticker.
"Voor Vader" en een man met een snor, want vaders hebben snorren.

"Het ziet er mooi uit," zei ik.
"Daar zal hij blij mee zijn!" Dikte ik mijn eigen verdriet nog even aan.
Toen ik buiten kwam regende het.
Goddank.

Al ruim drie jaar en tijd heelt best wat wonden.
Maar soms is er maar een klein prikje nodig om de wond weer even te voelen.

twitter de twitter

Ik verwaarloos dit weblog mateloos, zelfs mijn hapklaar blog heb ik al even niet geüpdatet. Dat komt echt weer hoor. Snel.
Ik ben een beetje druk, met werk, met studie, met het huis, met privé.

Maar ik heb vast Twitter.
Of dat leuk is, weet ik nog niet.
Maar ik heb het!

Het kost in elk geval veel minder tijd dat een weblog onderhouden (en echt, dat ga ik heus ook weer doen...).