Je suis tellement occupé

fier op u

Sinds net wat langer dan ik toegeef, ben ik een hardloopmeisje.
Heus.
Je zou het niet zeggen, maar het is wel waar.
En nu schijn ik aangemoedigd te moeten worden!
Wanneer ga ik waar aan meedoen?

Maar ik ga niet ergens aan meedoen!
Dat schijnt gek te zijn. Je moet een doel hebben, ergens naartoe werken. Dat zegt iedereen.
Schrijf je nou in, dan heb je dat staan! Een doel! Een overwinning op jezelf!

Maar ik heb hardloopschoenen aangetrokken, was dat geen overwinning op mijzelf?
Ik vertrek ’s morgens vroeg richting park, en loop wat Evy zegt dat ik moet lopen.
Ik praat hardop naar Evy terug. (want ik ben ervan overtuigd dat ze stiekem zien kan wat ik doe, hoe kan ze anders zo ‘fier’ op mij zijn?!)
Als ik echt niet meer kan zegt Evy, in mijn oor: “Kom op, efkes nog. Nog een minuutje maar” en ik ga door. Want Evy.
En ik roep heel vaak heel hard naar haar terug.
Ik denk dat ze dat wel hoort. Ookal zit ze op mijn mp3 en woont ze in Belgland.

Ik ben een hardloopmeisje dat nooit aan een hardloopwedstrijd mee wil doen.
Want dat is stom.
Want in groepsverband.
En daar houd ik niet van.

En da’s ook wel goed vind ik.
Want voorlopig hoef ik geen medailles of tijdregistratie.
Voorlopig is Evy ‘fier’ op mij.
En dat ben ik zelf eigenlijk ook wel.

Duif op het dak

In de jaren tachtig was mijn haar getoupeerd.
Mijn kleren waren zwart en ik was vooral tegen.
Tegen alles.

Er zat een rat op mijn schouder, ze heette Siouxie.
Ik kende de nuances tussen zwart en donker zwart.
Ik liep mee in optochten.
Ik las Bluf.

Ijn de jaren ’80 schreef ik brieven,
Plakte plakaten op ramen van slagers..
Meat is murder!

Ik was puber in de jaren ‘80
Neem mijzelf met terugwerkende kracht niet zo serieus.

Hoewel, ik heb dezelfde mening,

Ik neem andere stappen, om hetzelfde doel te bereiken.
Zoals de meesten.

Heb mijzelf ontwikkeld.
Zoals elk weldenkend mens…
Ik leef niet meer in de jaren tachtig

Geen woning, geen kroning!
Wat was dat ook weer?
Tuurlijk woning voor allen, maar bovenal:
Ik ben fan van Maxima!

En van Wijnand Duijvendak!
Hiep hoi voor Wijnand!
Hiep hoi voor mensen van het heden!
(En niet meer hangen in verleden…)

Wij!

Wij hebben onze eerste medaille binnen!
Yaay voor Ruben!

Ik weet ook niet waarom, want al zuchtend dat het wel een erg rare sport was, keek ik naar de wedstrijden van Ruben.
Judo.
Ach.
WIJ deden mee, dus ik was fan!
Yaay een ippon!

Ik vind alleen judoka meer een benaming voor een vrouw.
Een man zou beter judokus kunnen heten.

moderne dans