een jaar lang verjaren

Zoals elk jaar, verjaar ik in die drukste maand en zeur ik over te weinig aandacht voor mij en teveel voor kerst, sinterklaas en Oud&Nieuw.
Dat viel dit jaar erg mee. Als ik zou zeuren zou het zuiver om dat zeuren zijn, en hoewel dat ook heerlijk kan zijn, niet echt terecht.

Gisteren nog kreeg ik zo een fijn verjaarscadeau. M. nam me mee naar de voorstelling Het Wilde Westen van Maarten van Roozendaal, Egon Kracht en Marcel de Groot.
Wat al die andere mensen daar deden, weet ik niet. Want speciaal voor mijn verjaardag speelde meneer Maarten, een voorstelling, zo leuk, zo mooi, zo fijn! Ik zat me daar -een paar dagen na mijn geboortedag- weer even een potje jarig te zijn!
Zelfs de Christmas Affligem die we na afloop in M’s stamkroeg dronken, hoorden nog bij mijn verjaarscadeau.

Eigenlijk zou ik best nog even wat langer jarig willen zijn. Zo ongeveer tot november volgend jaar. En dan even een maandje verjaarsvrij.

Kerstige kerst

Eigenlijk heb ik niet zoveel met kerst. Tuurlijk, ik houd van lekker eten (nee, niet van vies eten, daar ben ik een rare in), van mensen om mij heen en samen spelletjes doen.
Maar ik heb een goddeloze opvoeding en de Kerstman vind ik veel minder lollig dan Sinterklaas.
Bovendien ben ik jarig. Kerstavond. Dan kan niemand op mijn partijtje komen, omdat die Snoodaard van een Jezus dan ook een feestje geeft. Waar ik overigens nooit voor uitgenodigd wordt.

Dit jaar zag ik het licht, halleluja! Mijn verjaardag ging de hele dag door. Familie, vrienden, kinderen, spelletjes, eten, eendjes voeren en veel glühwein. De visiteploegen wisselde elkaar af, terwijl ik altijd minstens een van mijn liefste vriendinnen aan mijn zijde had.
Ik was blij. En heel erg jarig.

En de kerst. Ik was al een beetje bekeerd, had zelfs een kerstboompje in huis. Op eerste kerstdag keek ik films, waarvan ik nu niet eens meer weet welke het waren. Zo nutteloos fijn. Ik draaide de cd van Leine een keer of zeventien en ik begon in Godenslaap van Erwin Mortier. Het was de fijnste kerstdag, waarop ik niets hoefde en de hele dag in joggingbroek kon doorbrengen. Hiep Hoi voor Joggingbroekenkerst.

Tweede kerstdag ging ik op mijn kerstbest. Ik baadde in sterren en deed glitters op mijn ogen. P. vond dat je met kerst moest gourmetten. En ze maakte auberginerolletjes met mozzarella en heerlijke plakjes mosterdkaas. We husselde de salade en ik zette de glühwein op.
Het werd een fijne avond met fijne mensen, lekker eten en eigenlijk het fijne cliché dat kerst hoort te zijn.

En ik besloot, dat dit de fijnste kerst in tijden was.
Nergens moeten, nergens stress. En alleen maar de hele tijd, oprecht blij met mijn leven en de mensen om mij heen zijn.

Goed, nu moet ik nog een ander huis, en heel hard aan de studie. Een goed betaalde baan zou ook wel eens fijn zijn, er valt nog redelijk wat te wensen, maar toch. 2009 mag wel beginnen van mij. Ik zie er naar uit.

Hiep hiep hoera!

Woning met alles in de buurt

Op zoek naar een andere woning, kom ik de mooiste advertenties tegen.
Het is jammer dat deze woning niet in regio Utrecht ligt, anders was ik zo gaan verhuizen!

Rare jongens, die kerstmannen....

rapport

Voor de kerstvakantie komen de rapporten weer.
Ik heb een 8,3 gekregen voor diervriendelijkheid!

Dus alle opa's en oma's mogen mij best een euro of meer toesteken, want dat is best een goed rapport toch?

Als je ook de test wilt doen en een heuse oorkonde wilt krijgen, ga je naar de site van de Dierenbescherming.

hiep hiep hoera! #62

Gerard Reve is 85 jaar!

Drinklied aangaande het leven op aarde

Alles is op, zelfs drank waar ik niet eens van houd.
Maar alles heeft zijn voor en tegen.
Zodoende zit ik wel vol moed:
Al hebt Gij mij verworpen en verstoken van Uw Licht,
Ik ga gewoon door, of er niks aan de hand is.

Gerard Reve
(Amsterdam, 14 december 1923 – Zulte, 8 april 2006)