opladen

"Bel nog eens aan" zei ik, nadat ik de deur had open gedaan.
Krrrgggg krrggggg.
"Hoor je!" zei ik. "De deurbel is ook verkouden!"
"Nee joh," zei mijn visite. "Die heeft gewoon een nieuwe batterij nodig!"

Soms zou ik willen dat ik een deurbel was.

Blauwe maandag

Heeft iemand nog last gehad van Blue Monday?

Bij mij kwam de bus op tijd.
Leerlingen hadden eten gekookt. Wat knap was, met een deel van de klas dat geen varkensvlees eet, een deel dat geen rund eet en een juf die sowieso geen vlees eet.
Drukke lesdag, maar ach, rond half zes verliet ik de school met een volle buik.
Wat een zee van tijd zo zonder de nood te boodschappen en te koken.
Wederom kwam de bus op tijd.

En eigenlijk heb ik nog zin ook, om zo weer achter de laptop te kruipen en verder te schrijven aan mijn onderzoek.
Mocht iemand nog iets willen weten over "Jonge Nieuwkomers en Het Nieuwe Leren", dan eh, heb ik geen tijd om je vragen te beantwoorden, sorry!
Maar ik weet er op zich inmiddels alles van af!
Nu nog even in een logisch verhaal gieten.

What's in a name?

"Kijk Juf!" liet J. mij zijn pasje van de bibliotheek zien.
En hij wees naar de naam die op het pasje prijkte.
"Die mevrouw vroeg welke naam erop moest," lachte hij.
En nu staat er op zijn pasje de prachtnaam Rachid Bouaouzan.
Dat is niet mijn leerling, maar zijn idool, de voetballer...

J. is een dondersteen, maar bovenal zo ontzettend geestig!

Zes dingen waar ik blij van word

Ik word over het algemeen niet zo blij van ‘stokjes’, kettingbrieven, of ander doorgeefmateriaal. En onder de vermomming van “kreativbloggeraward” kreeg ik dit stokje. Bah. Stokjes!

Ik neem het aan.
Ik neem het aan omdat ik Heel Heel Heeel Erg lang geleden (het log bestaat niet meer, maar volgens mij was het december 2001) een weblog ben begonnen om mij te dwingen elke dag iets leuks te schrijven. Met de nadruk op leuk, of fijn, of mooi. Dat had ik nodig toen. En ik denk dat ik dat eigenlijk altijd wel nodig heb. Even stilstaan bij wat leuk of mooi is. Hoe groot of klein ook.
En zo nam ik een stokje aan. Ook omdat de gever, Ilse, mij erg dierbaar is. En om weer even te bedenken waarom het leven ook al weer zo mooi en waardevol is. Want dat is de opdracht van dit stokje, noem de zes dingen waar je blij of gelukkig van wordt.

Dus.
Let’s start at the very beginning….

I
Op één begin ik met het cliché. Dit heeft vast iedereen op één. En dat is maar goed ook. Fijn niet zo origineel te zijn en kan zeggen dat ik vooral houd en geniet van de mensen die ik liefheb. En dat zijn er best veel.
Vriendinnen bij wie ik altijd terecht kan, om te huilen, te lachen, dronken te worden of om gewoon even stilzwijgend samen te zijn, boos, verdrietig, blij, gelukkig. Mijn familie, mijn moeder, mijn zus mijn neefjes, mijn jongste neefje dat zijn armpjes om mijn nek slaat en verzucht “Ik vind je zo lief”. Ik word blij van al die mensen die ik bij naam niet noemen zal, maar die het hopelijk wel weten.

II
Ik word gelukkig van Mooie Woorden. Zelf bedacht of net ontdekt. In een boek, een gedicht, een film, een voorstelling, een zin die ik op straat opvang. Van leerlingen die net de betekenis van een woord kennen en het woord nog een aantal keren over tong en lippen laten rollen om het eigen te maken. Van mooie woorden die allitereren, of een klankrijm hebben die zo lekker klinkt. Woorden die je nooit zou zeggen, maar zo graag schrijft. Of juist net andersom. Ik houd van woorden als wankelmoedig en droefgeestig, van woorden als snoodaard en dekselse rekels.

III
Ik houd van puur. Chocolade, maar ook, of vooral ander eten. Mooie zuivere producten, biologisch, producten van het seizoen. De pompoen in het najaar, de zwammen en de kastanjes uit het bos. De lente met haar asperges en wilde spinazie, de zomer met zoete tomaten en verse doperwten. Ik houd van extra groene olijfolie, knoflook en verse tijm. Ik houd van alle soorten kaas die je kan bedenken, van toepasselijke dranken, bier en wijn of een heerlijke likeur bij een perfecte koffie verkeerd.

IV
Ik ben altijd blij als ik spelletjes doe. Bijvoorkeur gecombineerd met de mensen waar ik van houd en die heerlijke happen en dranken. Ik houd van Triviant en Kolonisten van Catan, van carcassonne en canasta. Ik houd van Hellen en chicanen (al ken ik van het laatste de spelregels niet meer), van back gammon en schaken, terwijl ik dat amper kan. Ik houd van samen zijn en lachen. Fanatiek worden en schreeuwen. De drang om te winnen, maar dat het niet uitmaakt wie er verliest.

V
Ik houd van dieren. Mijn vier bloedjes van katten, die altijd blij zijn als ik thuiskom. Waar ik mee kan spelen, knuffelen en soms ook boos op kan zijn. Waar ik -zelfs tegen dovekatsoren- tegen kan ouwehoeren tot ik niks meer te kletsen heb. Die mij in slaap kunnen spinnen en mijn voeten warm houden.
Ik houd ook van de varkens op de kinderboerderij, de geiten en de schapen. Ik houd van de ezels in de wei en de koeien. Ik houd van de eenden de tuin in lopen en gelukkig zijn met mijn oude brood.

VI
Ik word blij van het samengaan alle verschillende culturen. Dat ik als goddeloze zo vaak gezegend ben. Van de bijzonderheden die ik krijg, zoals de hand van Fatima, die mij geluk gaat brengen, een rozenkrans, zorgenpoppetjes of een vis om in mijn schoen te doen. Of als ik zelf een kaarsje brand voor de Heilige Barbara. Het doet me denken aan mijn oma, die voor mij zou bidden. “Ik weet wel dat jíj niet gelooft,” zei zij, “Maar dat geeft niet, het helpt toch!”


En dan. Doorgeven of niet? Achja.
Ik geef het door.
Aan twee van mijn liefste vriendinnetjes Tarep, omdat ze al mijn vriendin is van vroegertoenwenogstudeerden en aan Femke, die sowieso weer moet schrijven.