CultuurBarbara.nl

hoofddoeken

Thu, 17 Sep 2009 15:55:00 +0200

DiDi 105 Over de grens

Tue, 15 Sep 2009 23:55:00 +0200

Allerliefste, ek stuur vir jou 'n rooiborsduif

Allerliefste, ek stuur vir jou 'n rooiborsduif
want niemand sal 'n boodskap wat rooi is skiet nie.
Ek gooi my rooiborsduif hoof in die lug en ek
weet al die jagters sal dink dis die son.
Kyk, my duif kom op en my duif gaan onder
en waar hy vlieg daar skitter oseane
en bome word groen
en hy kleur my boodskap so bruin op jou vel

Want my liefde reis met jou mee,
my liefde moet soos 'n engel by jou bly
soos vlerke, wit soos 'n engel.
Jy moet van my liefde bly weet
soos van die vlerke waarmee jy nie kan vlieg nie.

Breyten Breytenbach
Bonnievale (Zuid-Afrika), 16 september 1939

L�nge leve danskerne og nordm�ndene!

Sat, 12 Sep 2009 16:33:00 +0200

De afgelopen tijd zijn het weer eens de Scandinavi�rs -filmmakers en schrijvers- die mij raken. Die mij door elkaar schudden, laten lachen huilen en met de neus op de feiten drukken. Ze grijpen mij bij de kladden en laten mij zoekend en verrijkt achter.
En dan heb ik het niet over Lars von Trier.

Veruit het beste boek dat ik de afgelopen tijd gelezen heb is De Kunst om In Koor te huilen, van de Deen Erling Jepsen.
Ik kan er hier wel over schrijven, maar dat deed Stine Jensen eerder beter.

En ik kan alles vertellen over de prachtfilm Troubled Water die ik vorige week zag. Maar die moet je gewoonweg maar gaan zien, neem dat van mij aan.
Wat een prachtfilm, prachtmuziek, ijzingwekkende thematiek en wat een goede vragen -over schuld, boete en vergeving- die al dagen in mijn hoofd spoken.

Lezen dus!
En Zien!

L�nge leve danskerne og nordm�ndene!

DiDi 104 Op reis

Tue, 08 Sep 2009 17:53:00 +0200

In het kader van Didi
Een van mijn favoriete gedichten. Ik heb hem ooit op de muur gehad, nu prijkt daar andere po�zie.
Maar nog.. gets Bar, ga je dat echt zeggen? ja echt.
Dit gedicht ligt erg dichtbij mijn hart.

Voor de verre prinses

Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tusschenbeide.
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.

Uw land is zoo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.

Maar als het waar is dat door groote droomen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster: dan zal ik komen,
Dan zal ik komen, iedren nacht.

Jan Jacob Slauerhoff (1898-1936)

Ramadan

Tue, 01 Sep 2009 20:30:00 +0200

"Doe jij niet aan ramadan?"
Vroeg ik, bij het koffieapparaat.
"Nee,jij?" antwoordde zij.

Stond ik heus heel even met mijn mond vol tanden.
Even.

DiDi 103 laat

Tue, 01 Sep 2009 20:20:00 +0200

In het kader van Didi:

Avondrood

Eens was ik jong en schoon.
Vrouwen die met mij dansten werden in mijn armen
medegevoerd tot duizelingwekkende hoogten.
Nu gaat er niets meer omhoog:
het enige dat stijf staat zijn mijn gewrichten.
Ach, waar zijt gij gebleven
zoete, bittere, onstuimige jeugd?

Gerard Reve

DiDi 102 tweet

Wed, 26 Aug 2009 20:20:00 +0200

Een nieuwe DiDi, hoewel op woensdag dit keer. Woordenaar bedacht een lastig onderwerp; Tweet.
Niet alleen daarom een dag te laat, dat kwam vooral door mijn verblijf op Texel. Ook belangrijk!

CORRESPONDENTIES

De Natuur is een tempel met bezielde zuilen,
Die soms hun stemmen in verwarring op doen gaan;
De mens doorkruist dit woud waar symbolen schuilen,
Die hem met vertrouwde blikken gadeslaan.

Als langgerekte echo's die zich verweg mengen
In een duistere en diepzinnige harmonie,
Ontzaglijk als de nacht en het zonnezengen,
Vormen geuren kleuren en klanken een symfonie.

Dergelijke kleuren zijn er, fris als kinderhuid,
Milddadig zoals hobo's, groen zoals weiden,
-En andere, bedorven door weelde macht en buit,

Die zelfgenoegzaam oneindigheden verbeiden,
Zoals amber, muskus, mirre en wierookgeuren,
Waaruit de zinnen en de geest vervoering beuren.

Baudelaire, Parijs, 9 april 1821 � aldaar, 31 augustus 1867

De Meisjes Loos

Thu, 20 Aug 2009 12:31:00 +0200

Eerder verschenen op Cultuurpodiumonline.nl

�Kom binnen! Wat fijn dat jullie er zijn!� worden we welkom geheten. We zoeken een plek aan een tafeltje en al snel ontmoeten we onze tafelgenoten. Bij de voorstelling 'What's cookin'?' van De Meisjes Loos, zijn we meer dan publiek. Gasten zijn we of beter nog, vrienden voor een avond.

De Meisjes Loos spelen de voorstelling What's cookin', een voorstelling met en over eten, de liefde en de liefde voor eten. Niet alleen zingen ze mooie liedjes, vertellen ze verhalen, maar ze serveren ook de lekkerste happen. En dat alles loopt door elkaar heen.Het publiek komt binnen en vind een plaats aan een tafeltje, de glazen en de karaffen water staan al op tafel. Dan komen de Meisjes binnen. Ze doen hun jassen uit, zetten hun tassen vol boodschappen neer. Ze begroeten het publiek, 'hey, hoi! Leuk dat jij er ook bent!' Ze zingen �Kom erbij� en geven ons een glas prosecco.

Het uitdelen van de wijn gaat feilloos over in het volgende nummer, Nathalie Cole's 'This will be! (an ever lasting love)'. Nummers vloeien in elkaar over en we krijgen het voorgerecht. De kok komt vertellen uit welke soep we kunnen kiezen, groene of rode. Ik kies de groene, ik kies altijd voor groen. Simpelweg omdat ik erg van groen houd. Ik ben niet de enige, zo blijkt.

�Wie heeft er voor de rode soep gekozen?� vraagt Marleen van der Wolde, �En wie voor de groene?� Ze vertelt hoe zij altijd voor groen zou kiezen. Hoe vroeger alles wat zij at groen was, zij kleurde de hele wereld om haar heen groen. Maar nu is er een man in haar leven. En die man die houdt van rood. Dus langzaam vermengt mengt haar groen zich met het rood van tomaten en paprika's.

De Meisjes Loos bestaat uit Nele Mennes, Femke Bouma, Marleen van der Wolde, Jetta Starreveld, Sytske van der Ster en Maudy Bremer. Zij kennen elkaar van conservatoria en theaterscholen, de een maakte kennis met de ander en zo ontstond een groep van zangeressen en actrices, die graag samen een voorstelling maken. Voor een speciale gelegenheid maakten ze een voorstelling tijdens de maaltijd. En dat werkte.

Een avond bij De Meisjes Loos zit vol met mooie verhalen, verhalen over de liefde en over eten. Of is dat hetzelfde? Immers de liefde gaat toch door de maag?! En als dat zo is, dan kan je met een gerust hart van de Meisjes Loos gaan houden, want eigenlijk is alles aan de avond goed. De zang, de verhalen, het eten, de wijn, en ook de pianomuziek is meer dan fijn. �De meisjes willen graag dat u van ze houdt�, staat er op hun website, en dat lukt! Makkelijk, hoe zou je niet van ze kunnen houden?

De Meisjes Loos

DiDi 101 ontwaken

Tue, 18 Aug 2009 11:52:00 +0200

DiDi revival

Marc groet 's morgens de dingen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
en
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag

Daa-ag vis
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn

Paul van Ostaijen
(1896-1928)

Vakantie

Thu, 06 Aug 2009 22:33:00 +0200

Sun, 07 Jun 2009 22:15:00 +0200

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
Whatever I do, he wants to do,
"Where are you going today?'' says Pooh:
"Well, that's very odd 'cos I was too.
Let's go together,'' says Pooh, says he.
"Let's go together,'' says Pooh.

"What's twice eleven?'' I said to Pooh.
"Twice what?'' said Pooh to Me.
"I think it ought to be twenty-two.''
"Just what I think myself,'' said Pooh.
"It wasn't an easy sum to do,
"But that's what it is,'' said Pooh, said he.
"That's what it is,'' said Pooh.

"Let's look for dragons,'' I said to Pooh.
"Yes let's,'' said Pooh to Me.
We crossed the river and found a few-
"Yes, those are dragons all right,'' said Pooh.
"As soon as I saw their beaks I knew.
"That's what they are,'' said Pooh, said he.
"That's what they are,'' said Pooh.

"Let's frighten the dragons,'' I said to Pooh.
"that's right,'' said Pooh to Me.
"I'm not afraid,'' I said to Pooh.
And I held his paw and I shouted "Shoo!
Silly old dragons!'' -and off they flew.
"I wasn't afraid,'' said Pooh, said he.
"I'm never afraid with you.''

Where ever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and Me.
"What would I do?'' I said to Pooh.
"If it wasn't for you,'' and Pooh said: "True,
It isn't much fun for One, but Two
Can stick together,'' says Pooh, says he.
"That's how it is,'' says Pooh.